Þetta er ástæðan fyrir því að ég myndi aldrei kaupa "biofuel" (kann ekki íslenska orðið, sorry).
Bensín úr etanóli unnið úr plöntum veldur enn meira jarðrofi en áður, enn meiri ógnun við sífellt minnkandi regnskóga og síðast en ekki síst, eftirspurnin eftir maís og öðrum plöntum til þess að vinna úr bílaeldsneyti hefur valdið því að matvælaverð hefur hækkað. Þetta veldur matvælaskorti.
Það magn af maís sem þarf til þess að framleiða sem svarar einum tanki af bíóbensíni myndi duga til að fæða eina manneskju í eítt ár.
Þetta er pólitískt vandamál. Um miðja síðustu öld ákváðu bandarísk strjórnvöld að hætta afskiptum af maísverði með því að kaupa umframforða af maís. Fyrir þann tíma hafði verið nokkurs konar verðjöfnunarkerfi í gangi sem hélt maísverði stöðugu, því ríkið keypti umframforða af bóndum og seldi hann svo þegar uppskera brást eða var minni. Þannig var alltaf til nóg af maís og verðið hélst stöðugt. Þegar þessu var hætt hefur maísverð farið lækkandi ár frá ári. Og til þess að lifa af hafa bændur framleitt sífellt meira og fleiri og fleiri not hafa verið fundin fyrir maís.
Og núna er nýjasta trikkið að auka eftirspurn eftir maís með þeirri brilljant hugmynd að nota hann í eldsneyti fyrir bíla. Og jú, það virðist vera að takast, maísverð hækkar, milliframleiðendur í maísbissnisnum (ekki bændurnir, ég get lofað ykkur því) græða, og á meðan svelta sífellt fleiri.
Á meðan við notum bíla berum við öll ábyrgð á vandanum. Gallinn er sá að það virðist varla nokkur manneskja til í að fórna neinu úr sínum lífstíl til þess að leysa hann. Eftirfarandi eru dæmigerðar afsakanir:
"Við erum fjölskyldufólk, þess vegna erum við sértilvik"
"Ég bý svo langt frá vinnunni minni"
"En ég gæti þurft að skreppa í hádeginu.... "
"En mér finnst svo gaman að keyra kraftmikla bíla, ég er bara svoleiðis"
Þarf ég að segja meira?
Og svona mætti lengi halda áfram. Ég er ekki að segja að fólk eigi bara að hætta að keyra bíla. En mér fyndist allt í lagi að fólk fórnaði þó ekki væri nema örlítið til þess að reyna að leysa vandann.
Ég hef talað við mjög fáa Íslendinga sem eru virkilega til í að leggja lykkju á leið sína til þess. Jújú, það eru sko allir til í að vera umhverfisvænir ef þeir þurfa ekki að hafa neitt fyrir því og þurfi örugglega ekki að borga neitt fyrir það, því ekki er hægt að fórna merkjavörunni eða eldhúsinnréttingunni á altari lífsgæða komandi kynslóða.
Oh.. þetta er svo frústrerandi hegðun. Mér finnst ég aldrei hafa tíma til að lesa nóg. Og núna var ég komin heim úr vinnunni klukkan hálfsex með greinastafla í bakpokanum. Og hvað gerði ég? Sauð mér pasta og borðaði á meðan ég horfði á upptöku á Londonmaraþoninu fá því í morgun (ég horfði á fyrri hlutann yfir morgunkaffinu). Svo setti ég í þvottavél og karrímarineraði lúðu fyrir indverska rétt kvöldsins. Svo fór ég á netið og fann hlaupaleiðir í nágrenninu, jógastúdíó og pilates stúdíó. Og ýmislegt fleira. Og nú er klukkan orðin hálfátta og ég er enn með greinabunkann óhreyfðan á skrifborðinu hjá mér. Fæ ég punkt fyrir að taka hann upp úr bakpokanum?