Ég er í stuði. Gleðifréttir dagsins: Fósturvísastofnfrumurnar sem ég er að rækta dafna eins og blómi í eggi. Þær líta allt öðruvísi út en allar aðrar frumur sem ég hef ræktað.

Frumur sem ég hef ræktað: (íslenska innan sviga þar sem ég kann hana).

Primary (beint úr músum/mönnum):
B-frumur
Dendritic frumur (griplufrumur)
Macrofagar (stórar átfrumur)
Dermal fibroblast
Epidermal keratinocytes
Bonemarrow stromal cells
NHEKs (Normal Human Epidermal Keratinocytes)
Mouse Embryonic Fibroblasts kallaðar PEF frumur hér á bæ, MEFs annars staðar.
Embryonic Stem Cells (fósturvísastofnfrumur)

Transformeraðar frumulínur:
HaCaT
293
293T
RKO
3T3s (reyndar er ég ekki viss hvort 3T3 frumur séu transformeraðar)
WI-L2
P3X
18-81
EL4
M12

Athugið að þetta er ekki tæmandi listi!
Og hana nú.

Mér finnst íslenska orðið frumur flottara en enska orðið cell.
Erna nörri.

Ég horfði á áhugaverðan þátt á BBC í fyrradag. Hann heitir: "What Britain Earns" og fjallaði um hvaða laun fólk sem stundar hin ýmsu störf hér í landi hefur.

Ég er á svipuðum launum og pípulagningarmenn sem vinna 40 stunda vinnuviku. Sem er kannski ekki slæmt. Nema ég vinn meira svona 60-80 tíma á viku og er með 9 ára háskólanám að baki. Og 65% af laununum mínum fara í húsaleigu af því ég bý í einum dýrasta bæ Englands. Stofnunin (þ.e. Cambridge háskóli) sem ég vinn fyrir telur sig ekki þurfa að borga mér mannsæmandi laun af því að ég á að vera svo þakklát fyrir það eitt að fá að vinna hér.

Stundum held ég að ég sé haldin sjálfspíningarhvöt.