Ég er enn kvefuð. Bölvaður kverkaskítur alltaf hreint. Ég sef ekki á nóttunni vegna öndunarerfiðleika, dregst í vinnuna milli tíu og ellefu og skríð svo heim tólf tímum síðar. Þetta er ekki hægt. Þá er nú betra að vinna frá átta til átta.

En ég tek mér frí mestallan laugardaginn, því mamma og Hrafnkell ætla að kíkja á mig. Það verður nú ágætt.