Jáh.. nú held ég að það stefni í það að iceland express fái sama heiður og flugleiðir á þessari síðu. Enga hástafi í þessum nöfnum takk fyrir.
Þeir eru farnir að seinka flugum til Evrópu í fyrramálið, mjög líklega út af því að það eru vélar sem eru fastar einhvers staðar úti. Og þá sitja Sigga og Mörður í súpunni, þau þurfa sennilega að kaupa miða með flugleiðum í fyrramálið til þess að ná tengifluginu til Lissabon seinnipartinn.
Það er ekkert laust með Easyjet síðar um daginn eða á sunnudaginn til Lissabon. Ég hefði eiginlega frekar viljað að það félag græddi á þessu kjaftæði í iceland express, frekar en helvítis flugleiðabáknið...
Það skráist hér með að ofangreindar aðstæður eru ein ástæða þess að ég myndi hugsa mig vel um áður en ég ákvæði að búa á Íslandi. (Svona fyrir utan það að líffræðirannsóknir eru illa styrktar á Klakanum...).
... hjartað í mér er enn í hnút yfir því að búa ekki lengur í New York. Ég sakna kaldra vetra, neðanjarðarlestanna með öllu öngþveitinu, lyktarinnar og stemningarinnar. Mér líður eins og ég búi í draugabæ. Öll þessi þögn fer með mig. Og það vantar upp á stemmninguna...
Jæja, þá er ballið byrjað aftur. Það á örugglega eftir að taka mig sirka ár að finna manneskju sem er góð að klippa hárið á mér. Manneskjan sem klippti mig áðan lærði það örugglega í bréfaskóla... úff..
Ég sofnaði seint á aðfaranótt laugardags. En ég sofnaði þó og svaf fast. Ég var því í miðjum draumi þegar pósturinn mætti á svæðið klukkan korter yfir sjö með jólagjafirnar sem ég pantaði frá Amazon. Ég rauk niður í anddyri og tók við sendingunni. Á leiðinni upp aftur mundi ég eftir draumnum sem hafði verið rofinn svo skyndilega:
Ég var að moka grjóti í þar til gerða grjótmulningsvél (er svoleiðis til yfirhöfuð?). Ég stóð sveitt og skóflaði grjótinu ofaní nokkurs konar trog. Á hinum endanum á vélinni var maður sem ég hef aldrei hitt, en var stúdent í Oxford og hefur verið að skoða sama gen og ég. Honum lá mikið á að klára ákveðið verk og þurfti til þess mikið af möl. Leiðbeinandi minn í doktorsnáminu hafði beðið mig um að moka fyrir manninn svo honum gengi hraðar með verkið. Ég stóð semsé í svita mínum, mokaði grjóti og brosti hughreystandi til leiðbeinandans og sagði henni að hafa engar áhyggjur þetta væri allt undir kontról.
Það sem mér finnst skrítnast er uppruni grjótmulningsvélarinnar. Hvaða myrki staður undirmeðvitundar minnar hefur jafn banal hluti að geyma eins og grjótmulningsvélar. Og hvað verður það næst, steypuhrærivél?
... því að tekið verði fyrir málþóf með nýjum lögum um þingsköp á Alþingi. Það kemur bara ekki málinu við hvort málþóf sé of langdregið og leiðinlegt, það er mikilvægt verkfæri stjórnarandstöðu í lýðræðisríki.
Já, og kennum bara VG um og notum þeirra ræðutíma sem fyrirslátt til þess að taka málþófsréttinn út úr lögum. Svona er almennileg ríkisstjórn ha! Það er náttúrulega almennilegt að geta tekið allan rétt af andstæðingnum með lögum sem dulbúin eru til þess að auka skilvirkni. Og verst er ef almenningur fellur fyrir þessu kylliflatur....
Jæja... kominn tími á aðra færslu, minna andfélagslega í þetta skiptið. Jólapartí stofnunaninnar er í kvöld. Ætli maður mæti ekki. Sem betur fer er þemað ekki jólalegt. Fólk er hvatt til þess að mæta í grímubúningum og þemað er "If you weren't a scientist...." Labbið mitt er reyndar ekki búið að ákveða búning fyrir kvöldið, en það er nógur tími til stefnu enn....
Það er ótvíræður kostur þess að búa ekki á Íslandi að maður getur sloppið við jólin ef manni sýnist svo. Ég er til dæmis ekki búin að heyra eitt einasta jólalag. Mér skilst reyndar að það sé komið upp jólaskraut niðri í bæ, en ég hef enn ekki borið það augum. Í mínum heimi gæti allt eins verið september eða október. Fyrir manneskju eins og mig sem er ekkert sérstakt jólabarn er þetta stórfínt. Ég væri sko alveg til í að jólin væru bara á fimm ára fresti, þá væri líka kannski aðeins meiri ástæða til þess að vera með öll þessi læti....
... sem er þokkalega pirrandi. Ætla að fara á morgun að kaupa mér annan síma, en ég fæ ekki nýtt SIM kort fyrr en seinna í vikunni. Þar til þá er best að hringja í heimasímann (eftir kl. 10 á kvöldin, er sjaldan komin heim fyrir þann tíma); 01223 328160, eða bara senda mér tölvupóst.
Ég er búin að vera svo dugleg að fara í líkamsrækt undanfarið. Og ég er loksins farin að lyfta aftur. Ég tók fætur í gær eftir hálftíma á brettinu. Sem væri svosem ekki í frásögur færandi nema af því að í dag líður mér eins og ég sé full. Ég er í einu stóru endorfínkikki.
Það er svo langt síðan mér hefur liðið svona, en þetta er ein besta tilfinning sem ég þekki. Ein besta sagði ég...
Oh.. þetta er æði. Ég held að kallinn standi einhvers staðar og syngi You Never Walk Alone. Eini söngurinn sem hann syngur ótilneyddur. Ég er spennt...
Ég er ótrúlega ánægð með alla þessa umræðu um kristni og kristin gildi sem hefur verið í bloggheimum (og væntanlega annars staðar í íslensku þjóðfélagi) undanfarið. Ég vona að þetta sé upphafið að endinum. Ég vona að þess verði ekki langt að bíða að ekki verði lengur ríkiskirkja á Íslandi. Það stefnir í aðskilnað ríkis og kirkju, það er bara tímaspursmál... (OK, ég veit að kirkjan á of mikilla hagsmuna að gæta til þess að það gerist á morgun, en það gerist á endanum...).
Ég er líka ein af því fólki sem hefur ekki hugmynd um hvað kristið siðgæði í raun og veru er. Ég efast um að siðferðiskennd Íslendinga sé í raun eitthvað sem flokka megi undir eitthvað sérkristið fyrirbæri. Og ég fæ eiginlega velgju þegar ég hugsa til þess að undir kristið siðferði tilheyri fordæming á samkynhneigðum. Það getur eiginlega ekki annað verið miðað við framkomu krikjunnar í þeim málum undanfarið.
Mér finnst auðvitað í lagi að fólk trúi því sem það vill. Rétt eins og ég vil hafa mitt trúleysi í friði. En þegar afl eins og kirkjan stendur gegn framförum í íslensku samfélagi er aðeins of langt gengið.
Jæja, tveir og hálfur tími í leik og Möddi minn bara mættur á Anfield í dag. Mikið vona ég að þeir vinni. Hann kemur þó eflaust grátandi út af geðshræringu hvernig svosem leikurinn fer...
.... þá er það opinbert, ég er ekki Íslendingur lengur. Ég fór á síðuna: http://www.thevikingbay.org. Þar fékk ég þau skilaboð á nokkrum tungumálum að ég væri ekki Íslendingur.
Þú ert ekki íslendingur.
You are not from Iceland.
Sie kommen nicht aus Island
Und so wieder, if you will....
(Líka frábært að vera með stafsetningarvillu í íslensku setningunni.)
Ég ætti þá kannski að hætta að blogga á ástkæra ylhýra?