Við hjónin drifum okkur loksins aftur saman í gymmið í gær og tókum smá sprett á hlaupabrettinu og lyftum. Við höfðum svo sannarlega gott af því.

Og ég fór í Super Runners Store og keypti mér nýja skó. Sú búð er æði. Fábær þjónusta. Ég labbaði inn og sagðist þurfa skó fyrir flata fætur og að ég væri ekki búin að hlaupa í meira en ár útaf fótunum á mér. Mér var sagt að vippa mér úr skónum og spranga um berfætt á meðan afgreiðslumaðurinn virti fyrir sér bífurnar á mér. Síðan fór hann upp í hillu og sótti þrjú mismunandi pör af skóm og hjálpaði mér að máta þá alla. Og máta þýðir: "Now go out there and try them on concrete". Semsagt, maður fær smá "mini-workout", hlaupandi í kringum blokkina í hitanum til að prófa alla þessa skó. Og skórnir sem hann sagði að væru sennilega bestir fyrir mig voru æði! Ég vildi að ég gæti teki þessa búð með mér þegar ég flyt til Englands.

Ég á líka eftir að sakna New York Sports Club alveg svakalega þegar við flytjum héðan. Það er eitthvað svo frábært að skiptast á að fara í 4-5 líkamsræktarstöðvar eftir því hvaða líkamsræktartími er í gangi eða hvaða tími dags er. Og allar stöðvarnar eru litlar og vinalegar og starfsfólkið er frábært. Ekkert World Class kjaftæði með einhverju fáránlegu gleri og stáli og risa gímaldi með milljón hlaupabrettum. Bara næs og kósí.

Fyrirframnostalgía: to be continued....