Ég vaknaði klukkan hálfsex í morgun og bara gat ekki sofið lengur. Sennilega af því að ég fór að sofa fyrir klukkan ellefu í gær. Ætli það sé satt að hver klukkutími sem maður sefur fyrir miðnætti jafnist á við tvo tíma eftir miðnætti. Alla vegana vaknaði ég hress og endurnærð við fyrsta hanagal og ákvað bara að drífa mig í vinnuna.

Það var þrettán stiga frost klukkan sex í morgun, en ekki sama rokið og í gær. Samt frekar kalt, sérstaklega í þessum raka hér. Mér finnst það reyndar bara hressandi, og fínt tækifæri til þess að nota loðhúfuna sem systir mín gaf mér í jólagjöf.

En ég varð bara að skrásetja þennan ótrúlega atburð að ég hafi vaknað svona spontant svona snemma, því það verður örugglega langt þartil það gerist aftur. Það erfiðasta sem ég geri á hverjum degi er að fara á fætur. Restin er bara rækjusamloka.