Jæja, það er víst bara brjálað veður á Íslandi og allar flugsamgöngur í klessu. Ætli það verði þá ekki einhver bið á jólagestunum. Ég veit að flugleiðavélinni í gærkvöld seinkaði um a.m.k. 6 tíma. Ég vona Freyju og Finnboga vegna að það gerist ekki aftur, en það er svona á mörkunum að ég búist við þeim í kvöld.

Flugleiðir segjast stefna á að koma öllum til áfangastaðar fyrir jól. Ég vona að það rætist!

Við fórum í óperuna í gær. Skelltum okkur í Mettið á Rigoletto, og sáum sko ekki eftir því. Mikið afskaplega samdi Verdi nú fallega tónlist. Ekaterina Siurina fór á kostum sem Gilda. Það er líka alltaf svo mikil stemning að fara í óperuna, allir svo fínir og hátíðlegir.

Þetta er fjórða óperan sem við sjáum nú á haustdögum. Við keyptum okkur svona misserismiða. Við höfum aldrei gert það áður, en það er eitthvað svo sjarmerandi að sitja alltaf í sömu sætunum, svona eins og maður eigi ákveðið sætapar í Óperunni.

Í fyrstu óperunni í haust sátum við við hlið miðaldra konu sem virtist vita allt um sýningargesti. Hún var greinilega með dóttur sinni og benti henni á hina og þessa gesti og sagði henni fróðleiksmola um þá. Kona eins var með Parkinson's og annar var nýfráskilinn og svo framvegis. Svo allt í einu lækkaði hún róminn, og ég heyrði bara orðið "Swedish". Og auðvitað spurði hún okkur í fyrsta hléi hvort við værum sænsk og hvernig okkur líkaði við New York.

Eftir hlé voru svo einhverjir í salnum sem gátu ekki hætt að tala, í hálfum hljóðum þó. Og uppófst þá mikkið uss, héðan og þaðan í salnum. Þegar ekkert gekk heyrðist hálfkæfð karlmansrödd segja "shut up!" svo glumdi í salnum. Það er semsagt ágætis hljómburður þarna og um salinn fór bylgja af kæfðum hlátri. En hvíslið hætti.

Í gær var svo einhver að tala annað slagið í sætaröðinni okkar og í hléinu bað maðurinn sem sat fyrir framan blaðurskjóðurnar þá vinsamlegast um að hætta að tala á meðan sýningu stóð. Blaðrararnir voru líklega feðgar og fyrst varð faðirinn hálf hvumsa en baðst svo afsökunar. Sonurinn leit hins vegar mjög móðgaður út. Honum fannst greinilega viðeigandi að mæta í óperuna til að spjalla.

New Yorkerar eru ekki þekktir fyrir að vera feimið fólk og það er gaman að sjá það birtast á þessum vettvangi þar sem fólk hikar ekki við að verja rétt sinn til þess að hlusta ótruflað á óperu.

Hins vegar var aftur verra að einhver nálægt okkur gat ekki hætt að prumpa. Rauf það nokkuð einbeitinguna hjá mér að verða fyrir barðinu á prumpfýlu. Þótti mér heldur leitt að vita ekki hver þar var að verki. Það væri nú alveg tilvalið að sýna í sér Nýja Jórvíkinginn, pikka í öxlina á einhverjum í hléi og biðja viðkomandi um að gera svo vel að halda í sér purmpinu á meðan á sýningu stæði.

Þekkið þið einhvern sem hefur fengið jólasmákökur sendar með DHL-International Express?

Ég hefði sko getað sparað mér hálfmánabaksturinn, af því að þegar ég kom í vinnuna beið mín þar kassi fullur af jólagjöfum og jólasmákökum sem mamma sendi mér. Og það var ekki svo mikið sem ein rispa á Sörunum.

Í augnablikinu er hins vegar ekki mikið eftir af þeim og labbfélagarnir og vinkonurnar eru búnar að komast að því hversu mikill afbragðsbakari hún móðir mín er!. Hálfmánarnir litu frekar vesældarlega út við hliðina á mömmubakstrinum.

Ég skrópaði í vinnunni í morgun og var heima að baka hálfmána.

Ég gerði tilraun til þess í gærkvöldi, en var búin að gleyma því að smjörið hér er fituminna en smjörið heima, þannig að hálfmánarnir héngu ekki saman. Ég skellti því í annað deig og setti inn í ísskáp. Svo þegar ég vaknaði í morgun át ég misheppnuðu hálfmánana með morgunkaffinu á meðan ég flatti út og fyllti þá nýju.

Hálfmánabakstur minnir mig alltaf á hann Ingólf afa minn heitinn. Ég minnist þess alltaf að hafa setið við hlið hans og lokað hálfmánum með gaffli, en amma bjó til deigið og flatti út en ég og afi mótuðum hringi, fylltum með sultu og lokuðum þeim.

Seinni umferðin hjá mér varð nú ekkert frábær, þeir rifnuðu svolítið og sultan lak út. Hefur einhver hugmynd um hvernig ég get bætt úr þessu?

Ég notaði smjör að hætti Nönnu Rögnvalds, í fyrstu uppskriftinni (Smákökudeig I í matreiðslubók Nönnu), en ákvað að prófa önnur hlutfölli í umferð númer tvö, bætti við auka eggi og notaði ívið meira hveiti. Þetta hjálpaði en var ekki fullkomið. Kannski maður ætti bara að nota smjörlíki, eða það sem kaninn kallar shortening...

Smá svekk að geta ekki notað uppskriftir að heiman af því að hráefnið er öðruvísi.

Ég held að jólin eigi heima á Íslandi. Að minnsta kosti finnst mér sjaldan jólalegt hér í New York, nema kannski bara akkúrat á sjálfan aðfangadag...

Undantekningin er reyndar árið 2002, sælla minninga. Þá snjóaði á jóladag og snjórinn lá eins og flísteppi yfir borginni, þar sem flestir snjómokarar voru í jólafríi. Og sá dagur var svo rómó hjá okkur hjónunum, vafrandi um Greenwich village eftir misheppnaða söngleikjarferð. Snjórinn féll eins og mjúkur dúnn um allt og við enduðum inni á dæner sem far fullur af "flaming gay" vinum að opna jólagjafir hver frá öðrum. Andvarp... í þá gömlu góðu daga.

Fyndið að vera búin að búa hér nógu lengi til að vera með nostalgíu gagnvart fyrstu árunum.

Jólin í ár lofa reyndar mjög góðu. Finnbogi og Freyja mæta á svæðið með jólin í farteskinu beint frá Íslandi, jólagrágæsina og stuðið. Ég hlakka frekar mikið til. Er búin að lofa sjálfri mér að vinna ekki frá Þorláksmessu til jóladags, nema kannski bara að gefa frumum að éta. Og svo ætla ég að éta.

Brynhildur og Helen verða líka hjá okkur á aðfangadagskvöld og halda uppi stuðinu. Vantar bara Herdísi til að taka smá jólahjól.

Í kvöld stefnum við á jólapartí Icexpress á sænska veitingastaðnum Aquavit. Ætli þeir bjóði upp á lutefisk?

Jæja, ætli það sé ekki opinberlega kominn vetur. Að minnsta kosti var 8 stiga frost í morgun og ég fór í vinnuna með húfu og vetlinga. Nokkrar umsviptingar í gangi því að fyrir réttri viku var tuttugu stiga hiti hér. (Á skalanum sem kenndur er við Celsíus).

Við lukum við jólagjafainnkaupin í þessari viku, nú bíðum við þess bara að þær berist í hús, en að vanda pöntum við gjafirnar af netinu.

Við hjónin erum svo samstíg að vanda. Það fór um mig hrollur af hamingju í gærkvöldi og ég sagði við Mörð að ég ætlaði að kaupa hrúgu af piparkökum og malti og appelsíni svo við gætum haft það verulega kósí við jólagjafa innpökkun í ár. Það verður sennilega bara kósí hjá mér, því í sömu andrá tilkynnti hann mér að það væri fínt að rumpa bara af innpökkun á hverri gjöf um leið og hún kæmi í hús. Ó bóy.