He did it again!
Enn og einu sinni nær Jorge Cham lífi mínu í hnotskurn. Dagurinn í dag hjá mér var nákvæmlega svona.
Ég fór á fætur, þóttist eiga líf með því að fá mér kaffi og fara út í búð að versla í matinn með Merði (með Njúf Jorkera kerruna okkar já!) og kom heim og dundaði mér við að elda (ugh.. hafragrautsrísottó, mæli ekki með því), reyndi að sofna og gat það ekki og fór á netið að leysa vandamál....

Vá hvað ég er hissa á að það er enn fólk að kíkja á þessa síðu! (Já, Ella Maja, þú færð hér með tilnefninguna bjartsýnasti lesandi þessa bloggs... að minnsta kosti koma flestir á þetta blogg af þinni síðu þessa dagana og ég giska á að það sért þú!)

Ég er eiginlega líka hissa á að ég eigi ennþá vini, eiginmann og að fjölskyldan sé ekki endanlega búin að afneita mér. Ég er nefnilega ekki búin að sinna neinu nema vinnunni undanfarið ár eða svo.

Og hér sit ég nú, eina ferðina enn, og gúggla frá mér vitið. Ég vissi nefnilega að ég gæti ekki sofnað fyrr en ég vissi hvað hefði klikkað í tilraun laugardagsins. Og loksins, loksins, lagði ég saman tvo og tvo. Flúrljómun GFP er nefnilega háð sýrustigi krakkar mínir. Og tilraunin er ekkert ónýt, frumusortarinn hélt það bara af því að GFPið var orðið ósýnilegt.

Svona er líf mitt, snýst ekki um neitt annað en nördaskap. Ég skulda þeim sem fann upp fluguhnýtingar þakkir fyrir að sjá Merði fyrir afþreyingu undanfarin misseri. Og að ekki sé minnst á hann Pheidippides. Honum sendi ég ómældar þakkir yfir móðuna miklu, fyrir að stuðla að útihlaupum Marðar í allt sumar. Það minnkaði nefnilega verulega vinnusamviskubitið á sunnudögum ef ég vissi að Mörður yrði úti að hlaupa allan daginn...

En nú er kallinn búinn að hlaupa Maraþonið og ár í það næsta, þannig að það er ekki seinna vænna fyrir mig að fara að hespa þessarri grein af.

Eitt er samt nokkuð ljóst, ég ætla ekki að vinna á jólunum.

ps. Það er kominn háttatími þegar mánudagsmogginn er kominn á netið...