Ég bara sver það. Það er ekki búið að vera neitt svakalega mikið að gera í vinnunni og þar af leiðandi er ég orðin bara alveg hreint sjúklega löt, hangi bara og geri ekki nokkurn skapaðan hlut. Frestunarárátta dauðans hefur heltekið mig.

Hvað gera bændur þá... leggja sig?

Overheard at the hair salon this weekend:
"You know, I went to Turkey last week. It was totally weird spending 4th of July abroad. Totally weird. Why? Because nobody cares!"
Þvílík uppgötvun hjá mínum. Ég þorði ekki að spurja hvort hann hafi virkilega haldið að allur heimurinn héldi upp á fjórða júlí með Bandaríkjamönnum....

Ég er orðin frekar langeyg eftir manninum mínum, sérstaklega núna þarsem það er pínu pása í vinnugeðveikisbiluninni. Hann hringdi í mig í hálfleik í dag. Þeir gerðu hvíld á laxveiðinni til þess að horfa á fótbolta. Ég held að þetta komist nálægt himnaríki hjá mínum, HM í fótbolta og fluguveiði í einu höggi.

Það er samt einn kostur við það að vera ein... Ég opnaði loksins krukkuna af kæstum hákarli sem ég keypti á leiðinni heim í fyrrasumar. Sumu hlífir maður manninum sínum fyrir. Andfýla af stærðargráðu hákarlsáts telst þar með. Já, maður verður að vera smá pollýanna, svona ein í kotinu....

Jæja, enn einn labbfundurinn afstaðinn, húrra fyrir því. Ég er þreytt og nenni ekki neinu og blogga því bara andlaust blogg.
Ég heyrði í Merði í fimm mínútur í dag, en hann tímdi ekki að tala við mig lengur það er svo dýrt að vera með millilandaGSMfrelsi víst. Svona er ástin nú blind eftir fimm ára hjónaband!

Mér leiðist pínu að vera ein í kotinu. Frekar tómlegt. En á meðan fæ ég útrás fyriri tilhneigingu mína til áráttuhegðunar. Það er ekki búið að vera svo mikið sem eitt pappríssnifsi á röngum stað í íbúðinni undanfarna daga, allt voða puntað og fínt, nema, jógamottan á sínum stað fyrir framan sjónvarpið, búið um rúmið á hverjum morgni og svo framvegis.... En mikið væri ömurlegt ef ég væri einhleyp, því ég sé þessa hegðun alveg fyrir mér leiða til óskapa, ég yrði alger Mrs. Bean á endanum!

Ég svaf ekkert í nótt, sofnaði ekki fyrr en eftir klukkan fjögur. Klukkan sex hringdi svo síminn minn og ég rauk fram alveg rugluð, hélt náttúrulega að eitthvað alvarlegt hefði komið fyrir og lífið lægi á. Náði ekki að svara, en það voru skilaboð í talhófinu mínu að einhver David hafði sagt viðkomand að tékka hvort ég væri tilbúin. Frábært. Fólk sem tékkar ekki hvort það sé örugglega með rétt símanúmer ef það þarf að hringja í einhvern klukkan sex á morgnana er fíbbl.

Ég mætti því ekki fyrr en mjög seint, klukkan tólf, og er frekar framlág. Hins vegar virðist loksins sem ég sé að fá einhver gögn í verkefninu mínu svo ég er bjartsýn!

Nú er bara að klára þessa tilraun sem ég er að gera og drífa sig svo að búa til labbfund. Ekkert mál fyrir Jón Pál....

Ég er að skrópa í vinnunn, er með smá samviskubit. Reyndar er fjórði júlí og flest vinnandi fólk á frí, en þar sem ég er ekki vinnandi fólk heldur bara aumur nemi neyðist ég til að mæta...

Ég gat ekki sofið af því að mér leið svo illa yfir því að hafa drepið allar frumurnar mínar í gær í einum rykk. Alger auli, tefur mig um viku. Sérstaklega þar sem ég gerði nákvæmlega það sama í síðustu viku og þetta var síðasta frumutúpan mín. Bölvað vesen. Og kjánalegt. Reyndar er ég ekki alveg viss hvað drap frumslurnar, þannig að ég hef smá afsökun...

En það segir kannski svolítið um það hvað ég er búin að vinna of mikið hvað ég tek svona smá mistök nærri mér. Það þýðir ekkert að vera vísindamaður ef maður þolir ekki að gera mistök.

Ég var á labbinu í gærkvöld klukkan tíu og þá byrjaði þessi líka svakalega flugeldasýning í tilefni fjórða júlí, úti í New Jersey. Hún stóð yfir í hálftíma. Ég slökkti ljósin á labbinu og settist út í glugga og horfði á hana. Ég meikaði það samt ekki of lengi af því að allt í einu leið mér eins og allur heimurinn væri einhvers staðar úti að fagna og ég var föst yfir tilraununum...

Ég er grasekkja þessa dagana, Mörður er í Englandi að heimsækja Arnar í augnablikinu og er svo á leið til Íslands. Mín bara ein í kotinu í þrjár vikur. Úff...

Sjálfsvorkun í botni sumsé.

En ég tók smá "damage control" pakka á sálina hérna í morgun, gerði jóga og allskonar æfingar til þess að tjónka við stífa og auma vöðva. Og hlustaði svo bara á NPR og tók smá til og lét eins og ég hefði allan tíman í heiminum.

Ætli ég geti bara tekið nokkrar jógapósur í stað páverpointsýningar á labbfuninum á fimmtudaginn?