Það er eins gott að mér finnist gaman að vinnunni minni, því þessa dagana geri ég lítið annað en að vinna. (And what else is new?).
Undanfarnar fimm til sex vikur er ég búin að endurtaka sömu tilraunina tíu sinnum. Hver tilraun tekur um viku í framkvæmd. Ég er búin að gera eins mörg afbrigði af þessari tilraun eins og unnt er að ímynda sér: Með einangruðum frumukjörnum, með heilum frumuextröktum, með hálftíma X-linking, með tíu mínútna X-linking, með fimm ómtvístrunarskorpum, með tíu ómtvístrunarskorpum með fimmtán ómtvístrunarskorpum, með öllum mismunandi jákvæðum og neikvæðum kontrólum sem hugsast getur og margfeldinu af þessu öllu saman.

Og ég er enn á byrjunarreit. Í dag er ég að byrja aftur og ætla að gera sömu tilraun og þá sem ég gerði í janúar, en með frumum sem voru settar í fljótandi köfnunarefni árið 1986. Sumsé ferskar og góðar, ekkert búið að hjakkast á þeim í endalausri frumurækt.

Mig vantar pípetteringarþræl, áður en hægri höndin dettur af mér. Hér á slóðum þekkjast ekki mjúltípípettur. Svona fansí stöff eins og maður notar ef maður vinnur hjá líftæknifyrirtæki. Ég er því búin útbúa raðþynningar af átján sýnum í dag, samtals sjötíuogtvö sýni. Síðan er ég búin að pípettera hverju þessara sýna fjórum sinnum, skammta PCR sýnum í fjórum sinnum sjötíuogtvær PCR túpur og hlaða á gel fjórum sinnum sjötíu og tveimur PCR afurðum.

Einu sinni kunni ég á róbót sem gerði svona lagað fyrir mann.....