Jæja, nú fer vonandi að styttast í að það verði smá hlé á öllu stressinu hjá mér. Fyrirlesturinn gekk stórvel í gær. Ég fékk ótal spurninga, sem er mjög góðs viti, því það bendir til að fólk hafi skilið það sem ég var að segja. Það hafði einhver að orði við mig að hafa aldrei séð yfirmann minn brosa jafnlengi samfleytt eins og á fyrirlestrinum, þannig að ég skoraði í mark þar.

Svo seinni partinn héldum við smá partý á labbinu, sátum og drukkum bjór saman inni á labbi með diskó í græjunum. Þegar heim kom voru svo Binni og Mæja mætt á svæðið frá Suður-Ameríku, og við sporðrenndum með þeim ljúffengum grískum mat og víni og öllurum með.

Heilsan er ekki alveg upp á það besta í dag, enda hraustlega fagnað í gær. Ég sit hér og bíð eftir PCRinu mínu en Möddi, Binni og Mæja eru niðri í bæ að túrhestast.

Og nú er ég að gera (vonandi) síðustu tilraunirnar fyrir greinina mína og það gæti jafnvel verið að við myndum ná að senda hana út fyrir jól. Ég er að vona það, ein kona getur ekki staðið undir endalausu stressi sko....