Ég fór í ansi áhugaverðan sjúkraþjálfunartíma í gær, þar sem fjórir sjúkraþjálfarar potuðu í mig og toguðu og létu mig leika apakúnstir fyrir þau í heilan klukkutíma. Mér leið eiginlega eins og ég væri að ganga á "catwalk" þegar ég tiplaði um á tánum fram og eftir löngum gangi, í takt við diskótónlist, þar sem þau stóðu við endan á ganginum með krosslagðar hendur og virtu mig fyrir sér.

Og viti menn! Vandamál mín voru öll endurgreind á einu bretti þegar þau uppgötvuðu að hægri ökklinn á mér er stífari en an****. Það eru víst ekki brákuðu hryggjaliðirnir sem valda öllum vandamálunum, heldur er það ökklinn á mér.

Því er ekki skrítið að ekkert hafi gengið undanfarna mánuði, ég er búin að vera að tala við ranga stofnfrumu í allan þennan tíma.