Ég veit ekki hvernig mér datt það í hug að það væri góð hugmynd að verja laugardagskvöldinu á rannsóknarstofu að kryfja mýs, vikta miltu þeirra og eitla og skrá niður þyngdina. En hér sit ég nú samt og frestunaráráttast aðeins áður en ég byrja.

Mér sýnist líka qPCR tækið okkar vera komið alveg á síðasta snúning, en ég má ekki við því svona á lokasprettinum, að það bili. Ó, nei. Enda er ég búin að tala mjög blíðlega við það í allan dag síðan það fraus í miðri keyrslu. Og svo ætla ég að leyfa því að lúlla í nótt, slökkva barasta á því og kæla það niður.

Ætli það taki langan tíma að ná aftur geðheilsu þegar þessi vitleysa er afstaðin? Ég er nú samt ekki enn farin að tala við stofnfrumuna mína, þannig að það er jafnvel enn von....