Jæja, nú er svona fimm mínútna stund á milli stríða hjá mér og best að blogga því aðeins. Ég var að enda við að panta fimmtán pör af prímerum til þess að staðfesta microarray niðurstöður og er að fara að vinda mér í að undirbúa enn einn fyrirlesturinn, en ég á að tala í data club á miðvikudagsmorguninn.

Ég er reyndar alveg í skýjunum núna, af því að niðurstöðurnar úr micro array tilrauninni voru svo flottar og alveg óendanlegur efniviður í áframhaldandi rannsóknir. Heilinn á mér er að springa af hugmyndum og mig langar helst að byrja á nýjum tilraunum strax. En fyrst verð ég víst að klára að skrifa greinina mína. Svo get ég farið að gera ChIP, EMSA tilraunir, rækta húð í diskum og tjá í henni hin og þessi gen, og, og...... Vá, þetta verður skemmtilegt! Bara að ég þurfi ekki að klóna neitt of mikið.................

Við Mörður fórum að hvetja maraþonhlaupara í gær. Það var ótrúleg stemning á svæðinu, yndislegt veður og allt eftir því. Við rákumst á Hrund vinkonu okkar sem stóð á móti okkur við Fimmtu breiðgötu og Hundraðogtíunda stræti, en hún fór ekki fram hjá neinum því hún bar risastóran íslenskan fána og hvatti áfram landann.

Mörður er búinn að ráða mig í búningahönnun fyrir næsta hlaup, en hann stefnir á að taka þátt að ári. Fólk þarf nefnilega að vera merkt með nafni, til að hægt sé að hvetja það almennilega, og svo þarf fáninn að vera framan á fólki svo að samlandarnir geti hvatt það á ástkæra ylhýra.

Lu vinkona hljóp í gær, en við misstum af henni þar sem hún hljóp framhjá okkur. Ég er svo stolt af henni að ég er að springa! Það var svo mikil stemning í gær að nú finnst mér ég verða að hlaupa á næsta ári. Maður tekur kannski þátt í lotteríinu og sér til hvort að maður fái sæti. Þetta er ótrúlega smitandi!

Annars eru undanfarnar vikur búnar að vera ákveðið maraþon hjá mér. Ég uppgötvaði í gær, þegar við vorum í Central Park að horfa á hlauparana að ég hef varla varið svona löngum tíma utandyra samfleytt í tvo mánuði, heilar tvær klukkustundir! Ég er búin að vera föst í vinnunni, eins og alger fangi, rétt farið út í neðanjarðarlestir og svo inn aftur.

Ég ætla mér að gera allt sem ég get til að klára þessa vinnutörn fyrir Þakkargjörðarhátiðina, en hún er eftir tvær og hálfa viku. Þá væri nú gott að komast eitthvert út úr bænum að slappa af í tvo daga eða svo.... Já, ég skal!