Það eru engar ýkjur að stemningin á Álftavatni fyrir viku síðan hafi verið frekar afslöppuð. Hvað er betra en smá sólbað uppi á hálendi eftir staðgóða núðlusúpu í morgunmat?
Fleiri myndir á leiðinni næstu daga....
Æhj, það er nú bara notalegt að vera komin heim aftur. Það var samt spes tilfinning að koma hingað í gær eftir nær þriggja vikna fjarveru. Það sem manni fannst hversdagslegt fyrir þremur vikum síðan var allt í einu orðið hálfframandi.
Það fyrsta sem ég tók eftir var auðvitað rakinn, þetta er eins og að búa í fiskabúri. Þegar ég svo stóð á tröppunum hér heima og andaði að mér kvöldloftinu fann ég sæta hitalyktina, sem ég hef bara ekki tekið eftir hér fyrr. Svona "útlandalykt" eins og þegar maður fór til sólarlanda hér í denn. Þessi lykt er örugglega alltaf hér á sumrin, en ég tók fyrst eftir henni í gær þegar nefið á mér var "sensitíserað" eftir nokkrar vikur á svotil lyktlausu Íslandi. (Að frátalinni lambagraslyktinni og peningalyktinni náttúrulega....).
Ekki minnkaði heldur framandleikatilfinningin þegar ég vaknaði klukkan fjögur í nótt í kolniðamyrkri.
Ég fór svo á fætur upp úr fimm og fór út í búð og keypti mjólk. Það er svo falleg birta hér á morgnana rétt eftir sólarupprás og mér finnst alltaf notalegt að vera á ferli snemma, þegar borgin er rétt að vakna. Þá er heldur ekki orðið of heitt, en í dag er spáð 37°C og sjötíu prósent loftraka. Úff.
Nú sötra ég bara kaffi og raða myndum inn í gagnagrunninn okkar áður en ég skelli þeim á netið.
Ætli maður fari svo ekki bara að skrölta í vinnuna.