Mörður þurfti að gera við gat á vöðlunum sínum um helgina. Hann er að fara í veiði með pabba sínum og fleiri vinum um næstu helgi og betra víst að mæta á svæðið í vatnsþéttum vöðlum.
Vöðlurnar eru búnar að ligga, þræddar upp á sófaborðið hjá okkur í nokkra daga, með enska orðabók Merriam-Webster sem farg ofaná líminu..
Í dag var svo kominn tími til þess að prófa hvort viðgerðin hafi heppnast.
Þrusuhelgin er búin að standa undir nafni og á eftir að gera það. Ég og Möddi fórum út með labbfélögunum á föstudaginn og fengum okkur brjór og Buffalovængi og slúðruðum með þeim vel framyfir miðnætti. Það er alveg nauðsynlegt að skella sér út á skverinn svona með vinnufélögunum annað slagið.
Ég var því heldur framlág þegar ég vaknaði klukkan sjö í gærmorgun eftir fjögurra tíma svefn, og rauk út til að hitta Adelene, en við hjálpuðum til við að stjórna kajakferð frá Bátahúsinu í gærmorgun. Við rérum upp eftir ánni í þrjá tíma, en það var að falla út og svo var sterkur mótvindur og okkur bar frekar hægt yfir þrátt fyrir kraftmikil áratök. Við ætluðum upp að Intrepid herskipinu, en ákváðum að fara ekki alveg alla leið því það voru nokkrir óreyndir ræðarar orðnir heldur þreyttir. Við vorum þá líka búin að róa næstumþví í stað í hálftíma. Það tók svo innan við klukkutíma að koma sér til baka, með vindinn í bakið og sjávarföllin og árstrauma með okkur.
Við Mörður skelltum okkur svo út í Williamsburg, fundum ekki hamborgarastaðinn sem við höfðum ætlað á, þannig að við fengum okkur indverskan og drifum okkur svo heim, því ég var að geispa golunni af þreytu. Ég gerði ekki mikið annað en sofa eftir að við komum heim í gær, en vaknaði hress og spræk klukkan sjö í morgun og er búin að þvo þvott og smyrja flatbrauð með smurosti og reyktum laxi fyrir gönguferð dagsins, en við stelpurnar ætlum að skella okkur á Breakneck Ridge. Ég verð að viðurkenna að ég er með harðsperrur í þjónum eftir róður gærdagsins, en ekkert svakalegar þó.