Þegar ég labba um borgina í steikjandi hita eins og í dag rifja ég oft upp með sjálfri mér hvað það var kalt í vetur.

Eins og í kvöld, þegar ég kom úr gymminu og labbaði út í söbbvei mjög fáklædd á tásunum í sandölunum og svitinn lak enn af mér (það er sko ekkert vit í því að fara í sturtu í ræktinni þegar veðrið er svona). Fyrir bara rétt rúmum þremur mánuðum síðan gekk ég sömu leið í fimmtán stiga frosti og sextíu prósent raka og hraðaði mér eins og ég gat. Eitthvað annað en í kvöld þar sem ég tölti í rólegheitunum og naut kvöldsins í fjörutíu og sjö stigum hærri hita en í febrúar.

Fjörutíu og sjö stiga munur. Ótrúlegt að þetta sé sami staðurinn, alla vegana fyrir lítinn Íslending sem alinn er upp við sama veðrið allt árið.

Ég fór á fætur klukkan hálf átta, telst það með?