Á einhver frostþurrkara handa mér? Eða kannski bara öfluga vakjúmdælu? Það má alveg fylgja með prótókóll fyrir kasein zymógrafíu.

Æji hvað maður er alltaf mikið hressari þegar maður bara drífur sig í ræktina. Það breytir öllu!

Ég er líka svo spennt, ég var að finna svona masala-movie danstíma í líkamsræktarstöðinni minni. Þeir eru reyndar lengst, lengst niðri í bæ, en á miðvikudögum eru tímar klukkan korter yfir átta. Þá get ég unnið til klukkan sjö og samt verið komin tímanlega niður í bæ til að dilla mjöðmunum við smá hindi-popp. Það verður prófað eftir viku. Á morgun er David Sedaris að lesa upp úr bókum sínum í Barnes and Noble, við þangað....

Það er svona hálfgildingsfrídagur í dag. Þess vegna er ég hér og slóra. Nenni ekki alveg á labbið þar sem eiginmaðurinn liggur uppi í rúmi og sefur út. Mig langar að vera heima hjá honum. Það er nefnilega algildingsfrídagur hjá honum.

Helgin var stórfín, við slöppuðum af á laugardaginn og Mörður hjálpaði Eyjó að flytja í gær. Ég var á leiðinni í vinnuna í allan gærdag, en endaði bara niðri í bæ að kaupa mér hlaupaskó.

Annars er ég orðin eitthvað svo gömul. Tók mér tveggja vikna hlaupafrí af því að mjaðmaliðurinn fór eitthvað að bögga mig. Og svo var planið að fara aftur að hlaupa úm helgina og þá tók ristin upp á að mótmæla harkalega. Ekki það að ég sé eitthvað búin að bögga hana með óþarfa hreyfingu undanfarið, oseisei nei. En maður er svosem á fótunum allan daginn í vinnunni.

Ætli ég sé ekki bara komin með ástæðu til að mæta ekki í dag. Ég ætti að hringja inn og segjast vera meidd og ég bara komist ekki. Ahhh.. I wish....

Þessi færsla er mjög viðeigandi þessa vikuna þar sem Þingið er að ræða lög um rannsóknir á stofnfrumum úr fósturvísum. Það klikkar aldrei að gera grín að forsetanum.

Ég er búin að vera að leika mér með flickr í dag. Þetta er frekar nett þarna hjá þeim, auðvelt að hafa yfirlit yfir myndir og breyta, flokka og bæta... Það er freistandi að kaupa sér ótakmarkaðan aðgang hjá þeim....
Hérna eru annars þessar fáu myndir sem ég er búin að hlaða upp...

Jesússminn hvað sum gen láta hafa fyrir sér. Eins gott að hafa góða ísslenska mússík í eyrunum yfir þessu kjaftæði.

Ahh... alltaf svo heimilislegt að hlusta á Rás tvö á meðan ég vinn tölvuvinnu.

ps. Stundum verður mönnum á; styrka hönd þeir þurf'að fá; ef að lífið allt í einu....

Þetta rokkar! Í beinni und alles :)

Vá, ég trúi því varla sjálf að ég hafi verið með fiðrildi í maganum í dag útaf fótboltaleik. Eins og áður var ég með soccernet uppi á skjánum hjá mér og kíkti á það á mili pípetteringa. Ótrúlegt mál, hvernig þessi leikur gekk fyrir sig!

Því má bæta við að ekki næst í manninn minn. Hann er einhvers staðar niðri í bæ í sigurvímu. Ég vona að hann rati heim þegar víman rennur af honum.

Pjúffedí! Það er stund á milli stríða í tilraunamennskunni á meðan ég bíð eftir Westrern Transferinu mínu. Það var frekar erfitt að mæta aftur til vinnu eftir heila helgi í frí með tengdamömmu og Freyju mágkonu og náttúrulega eiginmanninum.

Þær Freyja og Sigga voru hjá okkur í viku og eru nú sennilega á leið út á flugvöll í þessum rituðu orðum. Það var alveg frábært að hafa þær hér hjá okkur og leiðinlegt að kveðja í morgun.

Og nú er tilraunageðbilunin hafin aftur á fúll spítt! Western og Southern en engin Northern, qPCR, IF, IHC og zymógrafía. Tjúllað stuð semsé.

Vááá! Vala bjó til myndina utan á nýjasta Science! I'm impressed!

Góður staður til þess að stunda íhugun og öndunaræfingar: Fyrirlestur um krómatín-rímodelling komplexa í gersveppum.

Góður staður til að æfa magadansspor: Myrkraherbergið á meðan Westernið mitt er að framkallast.

Góður tími til að hlusta á Kim Larsen: Þegar maður er að analýsera Westernið og aðrar tilraunir vikunnar....

Ráðstefnan í Saint Louis var alveg frábær, akkúrat það sem ég þurfti á að halda á þessu stigi málsins!

Ég var eitthvað sein fyrir á þriðjudaginn, og mætti svo seint að landganginum á flugvélinni að það var búið að loka honum og það var verið að kalla mig upp þegar ég kom hlaupandi. Svo þegar ég kom á hótelið fékk ég herbergi 666, spúkí! Sérstaklega þar sem það var líka búið að taka skiltið af herberginu, eins og það væri verið að gefa í skyn að það væri ekki við hæfi að hafa herbergi með þessu númeri. Ég var eiginlega hrædd um það til að byrja með að ég væri ekki í réttu herbergi, þar sem það var ekkert númer á því!

Fyrsti dagur ráðstefnunnar var sá rólegasti, ólíkt því sem ég á að venjast. Ég fór á fyrirlestraröð um bólur og þroskun fruma í fitukirtlum. Mjög heitt umfjöllunarefni þessa dagana! Ég notaði svo tímann til þess að fara út að hlaupa í alveg frábærum almenningsgarði í borginni á meðan melanócýtunördarnir héldu sína fyrirlestraröð. Um kvöldið kynntist ég svo slatta af vísindamönnum frá hinum ýmsu heimslutum, sem voru sérfræðingar í þessum brúnkufrumum og við ræddum freknur og þroskunar og lífefnafræði þeirra yfir nokkrum köldum í upphafspartýinu.

Á fimmtudaginn byrjaði svo ráðstefnan á svakalegu trukki klukkan átta um morguninn og stóð til sex, en þá var haldið út í grasagarða borgarinnar þar sem haldið var svakalegt skrall með lifandi djassmússík og tilheyrandi guðaveigum. Þar kynntist ég hópi af krökkum sem eru póstdokkar í St. Mary University í London og hékk með þeim um kvöldið.

Það var svo engin pása á föstudag og laugardag heldur, fyrirlestrar byrjuðu klukkan átta og kláruðust klukkan átta (ég fór reyndar heim seinnipart laugardags). Ég fór á svo marga fyrirlestra að mér tókst að stappfylla heila skrifblokk af glósum og lærði alveg ótrúlega margt nýtt. Ég fékk líka ótrúlega margar hugmyndir að nýjum tilraunum, þannig að nú er bara að bretta upp ermarnar!

Það er líka svo ótrúlega gaman að hitta allt fólkið, hverra vísindagreinar maður er alltaf að lesa, hlusta á fólk þræta og diskútera niðurstöður fram og til baka.

Ég verð að segja að fjórða árs framhaldsnemablúsinn er á undanhaldi eftir innblástur undanfarinnar viku. Það skemmir heldur ekki fyrir að ég fékk alveg frábærar niðurstöður úr tilraun í morgun, sem gætu gengt lykilhlutverki í því hvar ég næ að birta fyrstu greinina mína!

Hvað segir það um mig að ég er með kveikt á Soccernet.com á tölvunni minni og tékka annað slagið á stöðunni á Liverpool-Chelsea?
Mér finnst þetta reyndar massa fínt, sko. Að það sé unnt að tékka svona á stöðu mála án þess að þurfa að hlusta á gargandi fótbotaþuli í leiðinni. Að það sé mögulegt að sjá hvernig leikar standi án þess að þurf svo mikið sem berja einn tuðrusparkandi slána, með hárgreiðslu dauðans, augum.
Ég nefnilega vona það að hann Mörður minn verði glaður og sæll í kvöld, ergó, ég vona að Lifrarpollur hafi betur gegn Skeljasjónum.

Pjúff, ég er eitthvað hæg á mér í dag. Sennilega vegna þess hvað ég er uppdópuð af ofnæmislyfjum. Er að þvo þvott, þarf svo að drífa mig í vinnuna og þaðan beint út á flugvöll, en næstu dagana verð ég á húðnördaráðstefnu í Saint Louis. Stuð! Ég er alla vegana frekar spennt.

Ég er líka löngu búin að finna út hvaða almenningsgarðar eru hlaupavænlegir og svo er eitt safn eða svo sem á að vera svakalega kúl. Ætli maður skelli sér ekki þangað líka!

Ég hljóp tíu kílómetra, sem leið liggur niður í Miðgarð, í kringum vatnslónið tvisvar og svo til baka. Ég hef ekki hlaupið svona langt í fjögur ár, en tveimur vikum áður en við Mörður giftum okkur hljóp ég fjórtán kílómetra. Síðan þá hef ég ekki hlaupið lengra en átta K. Það er ekkert smá þægilegt að vera aftur að komast í form.

Nú mallar nýrnabaunachilli í pottunum hjá mér. Ætli það verði ekki bara kósí kvöld fyrir framan imbann og svo bara snemma í háttinn.

Við fórum á stórgóða bíómynd í gær. Hún er þýsk og heitir Der Tunnel. Hún fjallar um fólk sem grefur göng undir Berlínarmúrinn til þess að bjarga ættingjum og ástvinum yfir til vestursins. Myndin er reyndar nokkurra ára gömul en er samt í bíó hérna núna, það tekur stundum ár og öld fyrir evrópskar myndir að komast hingað yfir hafið. Ég mæli eindregið með þessarri mynd, hún hefur allt sem til þarf, ást, drama og spennu og svo er hún byggð á sannsögulegum atburðum. Ég var með stöðugan hjartslátt þá tvo og hálfan tíma sem myndin tók.

Ég hljóp líka fimm kílómetra hlaup með stelpunum í gær. Þetta var hlaup til stuðnings konum með krabbamein, og það var ansi tilifinningaþrungið andrúmsloft á staðnum. Margar konur merktu sig með þar til gerðu merki sem á stóð "cancer survivor" og margir voru merktir nafni þess einstaklings sem þeir hlupu til stuðnings. Það var nú ekki laust við það að maður hugsaði til þeirra kvenna sem maður þekkir sem hafa fengið krabbamein.

Í dag er ég svo bara á labbinu, er að drepa tímann núna að bíða eftir því að X-gal litunarhvarfið mitt klárist og er að reyna að finna góða díla á netinu fyrir alþjóðlegar símhringingar. Bara rólegheit og svona. Ég ætla svo að reyna við tíu kílómetra hlaup seinnipartinn, en við sjáum hvernig það fer, ég er frekar uppþornuð. Ég er skráð í 10K keppni þann 22. maí, og verð að fara að æfa mig. Bara gaman að því!