Ráðstefnan í Saint Louis var alveg frábær, akkúrat það sem ég þurfti á að halda á þessu stigi málsins!

Ég var eitthvað sein fyrir á þriðjudaginn, og mætti svo seint að landganginum á flugvélinni að það var búið að loka honum og það var verið að kalla mig upp þegar ég kom hlaupandi. Svo þegar ég kom á hótelið fékk ég herbergi 666, spúkí! Sérstaklega þar sem það var líka búið að taka skiltið af herberginu, eins og það væri verið að gefa í skyn að það væri ekki við hæfi að hafa herbergi með þessu númeri. Ég var eiginlega hrædd um það til að byrja með að ég væri ekki í réttu herbergi, þar sem það var ekkert númer á því!

Fyrsti dagur ráðstefnunnar var sá rólegasti, ólíkt því sem ég á að venjast. Ég fór á fyrirlestraröð um bólur og þroskun fruma í fitukirtlum. Mjög heitt umfjöllunarefni þessa dagana! Ég notaði svo tímann til þess að fara út að hlaupa í alveg frábærum almenningsgarði í borginni á meðan melanócýtunördarnir héldu sína fyrirlestraröð. Um kvöldið kynntist ég svo slatta af vísindamönnum frá hinum ýmsu heimslutum, sem voru sérfræðingar í þessum brúnkufrumum og við ræddum freknur og þroskunar og lífefnafræði þeirra yfir nokkrum köldum í upphafspartýinu.

Á fimmtudaginn byrjaði svo ráðstefnan á svakalegu trukki klukkan átta um morguninn og stóð til sex, en þá var haldið út í grasagarða borgarinnar þar sem haldið var svakalegt skrall með lifandi djassmússík og tilheyrandi guðaveigum. Þar kynntist ég hópi af krökkum sem eru póstdokkar í St. Mary University í London og hékk með þeim um kvöldið.

Það var svo engin pása á föstudag og laugardag heldur, fyrirlestrar byrjuðu klukkan átta og kláruðust klukkan átta (ég fór reyndar heim seinnipart laugardags). Ég fór á svo marga fyrirlestra að mér tókst að stappfylla heila skrifblokk af glósum og lærði alveg ótrúlega margt nýtt. Ég fékk líka ótrúlega margar hugmyndir að nýjum tilraunum, þannig að nú er bara að bretta upp ermarnar!

Það er líka svo ótrúlega gaman að hitta allt fólkið, hverra vísindagreinar maður er alltaf að lesa, hlusta á fólk þræta og diskútera niðurstöður fram og til baka.

Ég verð að segja að fjórða árs framhaldsnemablúsinn er á undanhaldi eftir innblástur undanfarinnar viku. Það skemmir heldur ekki fyrir að ég fékk alveg frábærar niðurstöður úr tilraun í morgun, sem gætu gengt lykilhlutverki í því hvar ég næ að birta fyrstu greinina mína!