Ég er í ósköp litlu bloggstuði þessa dagana. Það er eiginlega bara svo mikið að gera að þegar ég loksins hef auka tíma hef ég ekki einu sinni rænu á því að blogga. Ástæða annríkisins er aldrei þessu vant ekki bara rannsóknarstörf, heldur líka að ég er að koma mér aftur inn í rútínu með að stunda líkamsrækt fimm sinnum í viku og að endurreisa lyftingaprógrammið mitt. Til þess að þetta gagni upp þarf ég að vera ansi vel skipulögð og það gengur bara svona upp og ofan. Og einhvern vegin fær líkamsræktin alltaf forgang framyfir vinnuna þessa dagana. Það er reyndar ágætis bónus sem fylgir þessu sprikli mínu. Málið er að ég ver meiri tíma í neðanjarðarlestunum, og þá aðallega A og C línunum, þar sem eru færri farþegar og lítill troðningur. Þessum tíma ver ég svo til lesturs alls annars en vísindagreina og nýt þess í botn. Það stefnir því allt í það að ég verði komin í ýkt form bráðum um leið og ég verð víðlesnari en áður. Ekki slæmt það.