Jammedí, það er víst kominn tími til að blogga smá. Lífið er búið að vera ansi skemmtilegt undanfarið. Til dæmis, þá fór ég í white water kajakferð um síðustu helgi og lifið hana af, sem telja má afrek út af fyrir sig.

Og svo á mánudagsmorgun mætti ég í vinnuna upp úr sjö og vann í sautjá tíma, fór heim á miðnætti, og var mætt aftur klukkan átta á þriðjudaginn og vann til tíu. Í gær var ég svo aftur mætt um átta og vann til hálftólf. Þetta gera um fjörutíu og fjóra tíma á þremur sólarhringum og telst mér að þetta sé persónulegt vinnutímafjöldamet.

Þegar ég kom heim á miðnætti í gærkvöld stillti ég mér upp við eldavélina og útbjó tuttugu quesedillas fyrir veislu sem labbið mitt heldur í dag til heiðurs labbfélaga sem akkúrat í þessu er að verja doktorsritgerðina sína. Það verður hlaðborð og bjór og dæmi á eftir þegar hún er búin og ég ætla sko að sturta í mig nokkrum bjórum og fara svo heim og skrifa sellugrein. Veit samt ekki alveg um hvað, en það er síðari tíma vandamál. Ég var svo skipulögð að meila fyrir þremur vikum síðan á alla Sellupennana og biðja um að einhver skipti við mig, en enginn svaraði, þannig að málið er bara að bretta upp ermarnar og láta þvæluna leka út um puttana inn í tölvuna.

Og svo er stefnt á langan vinnudag á morgun, enda er föstudagur og þá er Möddi í vinnunni og ekkert gaman að koma heim hvort sem er. Hvað er svosem eins og ein áttatíu tíma vinnuvika á milli vina?