Haldið þið ekki bara að mín hafi verið mætt klukkan tuttugu mínútur í átta í morgun. Ég er mest hissa á sjálfri mér að ég geti þetta enn... (OK, ég veit alveg að þetta er ekkert svakalegt afrek, en ég er samt ánægð með sjálfa mig).

Og nú er klukkan ekki einu sinni orðin níu, og Real Time PCRið mitt er að malla. Niðurstöðurnar verða til klukkan ellefu og þá get ég sett um næstu keyrslu. Á meðan ég bíð ætla ég að finna mér sitthvað skemmtilegt mér til dundurs, til dæmis að fara að leggja grunninn að labbfundinum sem ég á að halda eftir þrjár vikur (ég gæti reyndar lesið greinina sem ég á að presentera á þriðjudaginn í Journal Club, en ég nenniðíekki...).