Það ríkir ólga í borginni þessa dagana. Það marar óróleiki undir niðri sem brátt fær útrás. Við vitum alveg af hverju. Á mannamótum er talað um fátt annað: Ætlarðu að vera í bænum þegar flokksþing Repúblikana fer fram?

Þessa vikuna munum við Manhattanítar deila eyjunni með um 50 þúsund repúblikönum og 200 lögregluhundum til viðbótar við þá sem fyrir eru í borginni. Flokksþingið byrjar á morgun en mótmæli eru víða hafin, og fyrstu handtökurnar voru gerðar í gær, þegar 250 manns sem voru að mótmæla Bush forseta í mótmælahjólreiðum voru handtekin. Ballið er sumsé byrjað.

Ég fór í kajakferð á Hudsonánni í gær og tók eftir því að yfir okkur sveimuðu allan tímann þyrlur. (Og Fuji-blimpið, en það er bara venjulegt). Ég minntist á þetta við Sandy, og hún sagði mér að þetta væri sko ekki neitt. Hún hafi skellt sér með vinum sínum á kajak norður til Edgewater á miðvikudaginn að fá sér sushi. Að máltíð lokinni hafi þau kajakað til baka í myrkri með höfuðljós á hausnum, og strandgæslunni var ekki sama. Þá tvo þrjá tíma sem tók þau að róa til baka fylgd þeim flokkur af þyrlum og lýstu á þau með flóðljósum, svona bara til að vera viss um að þau myndu ekki springa í tætlur.

Það þarf heldur ekki að láta mikið fara fyrir sér á kajak þessa dagana til þess að lenda í orðaskiptum við strandgæsluna, það liggur við að maður þurfi bara að sitja í kajak á ánni og horfa í áttina til frelsisstyttunnar til að allt fari í vitleysu. Menn eru eitthvað svo svakalega tens.

Það er heldur varla talað um annað en flokksþingið í fjölmiðlum. Til að mynda voru útlistanir á því hvernig mat maður fengi í djeilinu, ef maður yrði handtekinn við mótmæli, ekki fögur lýsing það og hvernig maður ætti að komast hjá handtöku í The Village Voice og Time Out var með svona "survival guide" fyrir okkur sem ekki komumst út í sveit á meðan ósköpin dynja yfir.

Maður ætti kannski að fara og bretta upp ermarnar og marséra á morgun...