Ég er enn í vinnunni klukkan rétt fyrir níu, og ég á eftir að vera hér í klukkutíma í viðbót. Úff. Ég sem ætlaði út að hlaupa. Mér hættir til að vanmeta hvað frumulitun fyrir frumusortun tekur langan tíma, en ég er að lita fimmtíu sýni, hvorki meira né minna.

Ég var að tala við kallinn (mamma, þessi var spes fyrir þig....), og var hann bara hress. Hann ku hafa veitt vel heima á klakanum, að minnsta kosti varið góðum stundum í bongóblíðu við Elliðaárnar. Haldiði að það sé lúxus að þurfa ekki lengra en það til þess að komast í mokveiði.

Ég var mjög glöð að heyra í Merðinum í kvöld, enda er ég farin að sakna hans mikið. Það verða því fagnaðarfundir þegar við hittumst á ný annað kvöld.