Ég var að koma af frááááábærum fundi með proffanum mínum. Framundan eru frábærlega skemmtilega tilraunir, júhú. Ég elska vísindin.

Það stendur mikið til um helgina. Við Mörður ætlum að halda matarboð fyrir nokkra af vinum okkar, einskonar landkynningarmatarboð. Boðið hefur hlotið nafnið Icefeast.

Við verðum samtals 9 í mat og við erum búin að setja saman girnilegan matseðil. Í forrétt verða rússneskar pönnukökur, s.k. blini's með sýrðum rjóma og íslenskri síld, reyktum íslenskum silungi og íslenskum kavíar. Við munum kannski líka bjóða upp á einhvers konar steiktan silung í forrétt, en það fer eftir utanaðkomandi aðstæðum. Í aðalrétt ætlum við að hafa lambalæri, en ég keypti tvö svoleiðis í Fríhöfninni í maí. Mörður er búinn að fá gómsæta upprkrift að lambalæri hjá tengdapabba, og lærin eru komin niður í ískáp úr frystinum og eru að þiðna þar. Með lambalærunum ætlum við að hafa bakaðar kartöflur og fetaostasalat. Verst að eiga ekki súrsað rauðkál. Í eftirrétt ætla ég svo að gera hinn klassíska sjérrífrómas.

Hugaðir gestir fá svo að skola kæstum hákarli niður með brennivíni eftir matinn.

Ég minntist á utanaðkomandi aðstæður fyrr í færslunni. Málið er að við eigum hvorki reyktan eða ferskan silung í kotinu. Hins vegar frétti ég af tengdamömmu á Þingvöllum fyrr í vikunni, þar sem hún keypti nokkra urriða handa okkur. Þeir munu nú vera á leiðinni til okkar með Fed Ex ásamt reyktum frænda sínum. Það fer eftir þefvísi bandarískra tollayfirvalda hvort við munum fá fiskana í hendur okkar fyrir helgi.

Haldiðið ekki að það sé fyrirhöfn!