Það er ekki mjög mikið að frétta af okkur þessa dagana. Lífið bara rúllar sinn vanagang og sumarið er í algleymingi.

Ég er búin að vera óvenjudugleg að hlaupa undanfarið. Ég nefnilega uppgötvaði að það er alveg fullkomið að hlaupa í Riverside Park í ljósaskiptunum. Þá er hitinn aðeins farinn að dala og jafnvel rakinn líka. Nú er svo komið að mér finnst bara þægilegt að hlaupa í 27 gráðum á selsíuskvarða og sjötíu prósent raka. En ef það hitnar mikið meira en það myndi ég taka kajakróður á kaldri Hudson ánni fram yfir útihlaup.

Garðurinn er með skemmtilegasta móti í ljósaskiptunum að sumarlagi. Fyrsti hluti leiðarinnar sem ég hleyp liggur í gegnum trjáþykkni, og á þessum tíma dags hleyp ég í gegnum haf blikkandi eldfluga. Ég verð líka oft vör við hina grimmu þvottabirni á kvöldin og hef oftar en ekki séð þá elta íkorna upp í tré með græðgissvip á fésinu.

Í gær var annarleg stemning í skóginuum. Það var greinilega einhver að slappa af með "einni feitri" einhvers staðar neðarlega í garðinum og hasslyktina lagði í gegnum trjáþykknið. Svo þegar ég kom niður að Hudson, hljóp ég í takt við þéttan slátt bongótromma, en á mánudagskvöldum er iðullega kennslustund í trommuslætti á þeim slóðum þar sem hópur nemenda spreytir sig á afrótrommum.

Það má því segja að þetta útihlaup hafi verið ákveðið "mjúltítask" þar sem maður hliðarreykti hass og naut amerískrar Afríkumenningar í takt við hraðan hjartsláttinn og (ekki svo mjög) skjót fótspor.

Ætli ég væri löngu orðin doktor ef ég væri ekki fyrirburi? Eh.. kannski er ekki hægt að extrapólera svona....