Nú sit ég ein og yfirgefin í tölvustofu líffræðideildar Kólumbíuháskóla og bíð. Ég hangsa hérna við tölvuna á meðan prentarinn spýtir út úr sér svosem eins og fimmtíu síðum í lit.

Málið er nebblega að ég er búin að taka svo mikið af smásjármyndum undanfarið og langar að hafa nokkur eintök í bókinni sem ég skrifa niðurstöðurnar mínar í (eh.. hvað kallast lab-notebook á íslensku?). Þannig að ég er búin svona jafnt og þétt að setja allar niðurstöður upp í Power Point, en loksins núna kom ég mér út í líffræðideild að prenta herlegheitin út í leiser litaprentaranum hérna (sem er á stærð við jarðýtu og hefur líka álíka hátt og ein slík).

Ég ætlaði náttúrulega að vera löngu, löngu, löngu farin að sofa. Alla vegana lofaði ég sjálfri mér að fara snemma að sofa þegar ég dróst á fætur upp úr klukkan átta í morgun.

Ég velti því oft fyrir mér hvernig ég fór að því að vakna klukkan sjö og oft jafnvel fyrr, þegar ég átti enn heima á landi kenndu við ís og klaka. Það er eins og það gildi önnur náttúrulögmál hér í Ameríku, og vinnufélagarnir bara hreinlega trúa mér ekki þegar ég segi þeim að ég hafi iðullega verið mætt um áttaleitið í vinnuna í heimalandinu.

Kann einhver góð ráð til að vakna á morgnana, sérstaklega svona fyrir konu sem má alveg ráða því hvenær hún mætir í vinnu og tekst alltaf að sannfæra sjálfa sig um að það verði ekki mikið að gera í rannsóknunum þann daginn, þegar til stendur að rísa úr rekkju?