Brrrr... það er eitthvað að kyndingunni á labbinu hjá mér og búið að vera það í heila viku. Mér var orðið svo kalt núna að ég fór inn í 37°C herbergið okkar til þess að hlýja mér. Brrrrr... mikð er gott að það skuli þó að minnsta kosti vera hitaherbergi hér.... En svo þurfti ég aðeins að vinna inni í 4°C herberginu okkar og ég hélt ég myndi deyja úr kulda.... Brrrrrr.....

Æhjjj.. það var svo frábært að hitta hana Berglindi í á föstudaginn og í gær. Við fengum okkur sushi og sake á föstudaginn, á hinum stórgóða stað Planet Sushi, og svo fórum við á barinn og fengum okkur bjór og spjölluðum. Í gær fórum við svo í bröns á City Diner og skoðuðum Central Park í góða veðrinu og vöfruðum um Greenwich Village. Fullkominn dagur alveg.

Ég get ekki sagt annað en að ég sé endurnærð á sálartetrinu. Undanfarnar tvær vikur eru búnar að vera erfiðasti tíminn sem ég hef upplifað á þessu labbi, ég get eiginlega ekki alveg útskýrt það en ég er búin að vera einhvern veginn algerlega uppgefin andlega. Sennilega útaf því að ég var veik í síðustu viku og fékk ekki neinn tíma til að jafna mig eða slappa af, á sama tíma og það er mjög krítískur punktur í verkefninu mínu núna. Á næsta mánuði mun koma í ljós hvort að það sé fýsilegt að halda verkefninu áfram eða hvort að ég þurfi að byrja upp á nýtt á öðru verkefni. Þannig að það er vægast sagt stress í gangi... Í næstu viku er líka fimm daga ráðstefna og svo held ég labbfund þann sjötta maí, þannig að það er bara brjáluð keyrsla áfram. Á meðan það er mjög gaman í vinnunni, þá er alveg lúmskt hvað það getur tekið á sálina að díla við svona stress. Það var svo allt öðruvísi þegar maður var í Háskólanum, því að þá var maður bara að taka kúrsa og þó maður vildi standa sig vel, og ég hafi verið stressuð í prófunum og svona, þá stóð ég aldrei frammi fyrir því að þurfa hreinlega bara að byrja upp á nýtt og það væri ekkert sem ég gæti gert til þess að breyta því. Og eitt til tvö ár í viðbót í doktorsnámi er alveg slatti, verð ég að segja. En á móti kemur að ég er mjög sátt við það sem ég er að gera, finnst það mjög gaman, þannig að það gerir kannski ekki mikið til þó að ég þurfi að byrja upp á nýtt, að minnsta kosti fæ ég borgað fyrir að gera það sem mér finnst gaman. Og á meðan þetta brjálaða dæmi er í gangi, situr einhvern veginn allt annað á hakanum. Í síðustu viku steingleymdi ég að borga af kreditkortinu mínu og skila inn amerísku skattskýrslunni minni svo eitthvað sé nefnt, og ég komst bara einu sinni í gymmið. Púff, ég er ekkert smá fegin að ég sé að fara í frí í næsta mánuði...

En sumsé, það er alveg ótrúlega endurhlaðandi fyrir sálartetur stressaðrar konu að hitta gamla vinkonu. Það breytti öllu fyrir mig þessa helgina!

En, áfram með smjérið, ég þarf að gera tvær tilraunir í dag og klára (les: byrja á) erfðafræðiverkefninu mínu!