Ég er algerlega í rusli núna... Ég pantaði húðfrumuæti í síðustu viku frá Invitrogen og það átti að koma í síðustu viku. Ég treysti á að það hefði bara tafist aðeins í pósti þegar það kom ekki á föstudaginn og byrjaði tilraunina mína þannig að ég gæti notað ætið á morgun. Og viti menn, snillingarnir í invítrógen höfðu ekki fyrir því að segja mér að ætið væri búið og ég fengi það ekki fyrr en síðar í vikunni. Og nú er allt í klessu, húðfrumurnar svelta á morgun ef ég fæ þetta ekki og ég get ekki byrjað á nýrri tilraun fyrr en í maí, en það er knappt, því að pabbi og Björg eru að koma og svo fer ég heim og hver tilraun tekur tíu daga. Nú er sumsé allt VONLAUST. Urrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Öppdeit, nokkru síðar:
Það borgar sig alveg stundum að vera kona ýtin með eindæmum. Ég hringdi í Invitrogen og hundskammaði þau fyrir að láta mig ekki vita að ætið væri ekki til þannig að ég hefði getað pantað eitthvað annað í staðinn. Eftir nokkuð þref, og harmakvein yfir ónýtum tilraunum þá náði ég sambandi við hann Jósef sölumann sem sagðist ætla að líta á málin og meila svo á mig þegar hann vissi hvenær þau gætu sent mér vöruna.

Nú var ég að enda við að koma úr spinningtímanum mínum og þá beið mín tölvupóstur frá honum Jósef þar sem hann sagði mér að það væri búið að senda mér ætið (eh, sem átti ekki að vera til) og ég fæ það víst á morgun (sjö níu þrettán). Ótrúlegt hvernig ætisflaska getur bara birst upp úr þurru. (Ég ætti kannski frekar að segja: Aumingja manneskjan sem fær ekki sitt æti því það var sent til mín). Þannig að nú leikur allt í yndi, langur dagur á morgun við að sá húðfrumum og lita vefjasýni. =)

Ha, sagði einhver skapsveiflur?