Jæja, loksins reddaðistetta! Bloggið okkar fór í kássu og því var ekkert póstað í um vikustund. Þ.e. síðan með mt.cgi varð allt í einu forboðin og FTP drusslan vildi ekki breyta permissjónum. En góð kona hjá Hosting Matters reddaði þessu á skotstundu, svona þegar ég lufsaðist til þess að biðja um hjálp. Veit ekki hvað klikkaði. Mér dettur svona helst í hug að myndin af mér sem Möddi var að reyna að öpplóda hafi verið svona skjerí...
Annars er bara allt í gúddí. Ég er enn að jafna mig líkamlega á þrítugsafmælinu, en við Mörður skelltum okkur út á lífið á laugardaginn, svona til að fagna gráu hárunum.
Við fórum fyrst og gengum yfir Brooklyn brúna margfrægu, og það var bara alveg ágætt. Svo fórum við á einhvern svakalega hip og nýopnaðan japanskan veitingastað á Efriausturhliðinni (The Upper East Side). Þar borðuðum við túnfisk og fönkí mísósúpu með einhverjum skeljum í forrétt og svo þorsk og halibut í aðalrétt. Matnum skoluðum við niður með fínírís hvítvíni frá Kaliforníu. Þegar svo kom að eftirréttinum kárnaði gamanið, því að ég bað um kaffi og grand og liðið reyndi að selja mér Kontrö í staðinn, svona ef ske kynni að ég væri bæði litblind og bragðblind. Ég fór í fýlu því að mig langaði í grand, þannig að við yfirgáfum pleisið og héldum aftur suður á bóginn. Stefnan var sett á Gotham Comedy Club, með viðstoppi á bar við hliðina á til að sötra bjór, kaffi og Grand Mariner.
Það var alveg stórfínt að fara á svona uppistand. Grínistarnir voru bara þónokkuð fyndnir, minnir mig, en martiniarnir á staðnum voru svo góðir og ólífurnar svo djúsí, að þeir urðu kannski aðeins of margir. Ég man þó aðeins eftir bílferðinni heim, en ég blaðraði út í eitt við Shíkan sem var leigubílstjóri um dvöl mína næturstund í Gyllta hofinu í Amritsar. Gvuð hvað ég held að hann hafi verið feginn þegar bílferðinni lauk.
Þegar heim var komið, beið okkar þetta líka skemmtilega skilti á hurðinni, afmæliskveðja frá Josh og Melissu:
Það hefur nefnilega mikið verið í umræðunni þetta árið og ég hef verið þráspurð að því undanfarið, hvort að ég ætli mér að verða þrítug, því að á síðasta afmæli lýsti ég því yfir að ég ætlaði bara að gera eins og mamma og halda upp á tuttuguogníuára afmælið á hverju ári.
Við stóðumst ekki mátið hjónakornin að fá okkur smá bjór eftir að heim var komið. Þannig að segja má að ekki hafi verið mikil hófdrykkja á ferðinni. Og sunnudagurinn varð eftir því. Ég var búin að plana duglegan vinnudag, en hélt mig í grennd við rúmið allan daginn. En hva, maður verður ekki þrítugur á hverjum degi!
Í dag var svo annar í þynnku, en er það ekki bara viðeigandi? Það óskemmtilega sem gerðist í dag var hins vegar það að mér var tilkynnt að það væri búið að svissa labbfundinum mínum. Ég á semsé að halda labbfund á fimmtudaginn. Kathryn reyndi að segja mér að þetta væri ekki mikið mál, þetta væri bara svona dæmigerð "progress report". Eh... nákvæmlega. Ég átti ekki að halda þennan fyrirlestur fyrr en eftir mánuð, eftir að fyrstu arfhreinu mýsnar mínar fæddust í þennan heim. Þannig að það er enginn prógress til að ríporta.
Æ, mig auma!