Mér finnst Bjarni hitta svo naglann á höfuðið þegar hann talar um að kalla sjálfan sig nörd. Ég verð að taka undir með honum af heilum hug. Bjarni vakti upp þörf hjá mér fyrir að létta aðeins af sálu minni:

Ég kalla sjálfa mig oft nörd líka og er bara mjög, mjög, mjög ánægð með að vera nörd og vildi ekkert annað vera. Samt finnst mér oftast eins og fólk þurfi að hugga mig þegar ég segist vera nörd, kannski segja mér að það sé ekki alslæmt. Eða þá segja mér að það sé bara gott að vera nörd. Ef fólk þarf að taka það fram við mig að það sé bara fínt að vera nörd, þegar ég er að kalla sjálfa mig nörd, þá spyr ég bara, hvaðan kemur sú tilhneiging? Mér finnst það bara frekar móðgandi, af því að undir niðri, á bak við "huggunarorðin" liggur sú merking orðanna að það sé frekar neikvætt og óeftirsóknarvert að vera nörd. Það eru venjulega bara aðrir nördar sem finnst þeir ekki þurfa að hughreysta mig vegna nördaeiginleika minna og skilja hvað mér finnst bara kúl að vera nörd!

Ég er ekki bara feitur femínisti, ég er sko líka alger nörd, svona vísindanörd meðal annars, en ég á sennilega heima í mörgum nörda-undirflokkum. Sem betur fer!

Skellti mér á barinn með Binnu. Það var svakalega gaman eins og venjulega þegar við hittumst og við krufðum heimsmálin og femínisma til mergjar. Ræddum um nafnahefðir, stofnfrumurannsóknir, fóstureyðingar, kynþáttafordóma og svo mætti lengi upp telja. Hressandi!! Það er nefnilega svo erfitt oft að rökræða við Kanann, það fara alltaf allir strax í vörn og halda að maður sé að ráðast á þeirra þjóðarstolt.... sama um hvað er rætt!

Binnu fannst líka svakalega gaman að heyra það að andstaða Bush-stjórnarinnar við stofnfrumurannsóknir er í eðli sínu mjög andfeminísk. Ég skrifaði um það í fyrra.. Skemmtileg pæling svona í ljósi nývakins áhuga á femínisma á Ástkæra Ylhýra.

Það var víst Línan, en ekki leirkarlarnir, sem segir Uhmm dahhhhhhh... á svo eftirminnilegan hátt að það er það fyrsta sem kemur manni í hug þegar maður ætlar að tjá morgunferskleika. Már fann flotta Línulinka, mæli sérstaklega með mynböndunum tveimur, þokkaleg Línunostalgía í gangi þar!

Annars verð ég að segja að ég hef sjaldan verið jafnánægð að vera kölluð Erna feita!