Það er búið að vera frekar tjúllað að gera á öllum vígstöðvum undanfarið, vinna heimsóknir og veisluhöld og þessháttar. Þess vegna hefur verið lítið um blogg.

Á fimmtudaginn var haldið upp á Þakkargjörðarhátíðina hér í þessum hluta Ameríku. Við fórum að vanda til Adelene. Ég sver það. Ég frelsaðist í fyrra og síðan í veislunni hennar þá hefur þessi matur verið í algeru uppáhaldi hjá mér. Ég hélt líka að það væri ekki hægt að gera betur. En henni tókst það í ár. Namm! Kalkúnn (fimmtán pund fyrir sjö manns), með sósu, títuberjahlaupi (sko ekkert úr dós, heldur heimatilbúið), grænar baunir með möndlum, sjérrílegnar sætar kartöflur, sítrónuskvass, bakaður kúrbítur með papriku og hvítlaukskartöflumús. Og á eftir var náttúrulega hin hefðbundna graskersbaka. Ég sver það, ég er enn að melta!

Ég var samt svo þreytt í morgun eftir þeytinginn undanfarna daga að ég svaf til hádegis, alveg búin á því og drattaðist ekki í vinnuna fyrr en klukkan eitt! Ég kom þó slatta í verk á labbinu þrátt fyrir slenið sem lá yfir mér og nú er ég sko algerlega tilbúin í slaginn fyrir geðbilun næstu vikna.

(Heh.. ég var að fatta að ég skrifaði þetta eins og ég hefði verið í einhverju þeinksgivingfríji. Ekki alveg. Ég mætti samt ekkert í vinnuna á föstudaginn, en annars er sko búið að vera tjúllað að gera hjá mér... jej!)