Hann Einar skrifar um 50 staði sem maður verður að fara á áður en maður deyr, að mati BBC. Ég bara verð að skrifa um það líka. Maður á greinilega margt eftir ógert, því að ég hef bara komið á átta af þessum stöðum. Mér finnst líka gaman að sjá að við Einar höfum komið á svipað marga staði, en samt eru nær engir þeirra sameiginlegir....
En það gleymast algerlega staðir eins og Antarktíka og Lappland á listanum. Hvað þá Grænland. Kannski er bara ekkert gaman að fara á kalda staði....
En, allavegana, hér eru staðirnir sem ég hef komið á af þessum lista:
Gullna hofið í Amritsar. Ég kom þangað á ferð minni um Indland árið 1996. Gisti meira að segja í hofinu. Hofið er nokkuð magnað, svona úr skíra gulli og allt saman. Svo voru byssukúlugöt útum allt eftir átökin sem áttu sér þar stað á níunda áratugnum. Það var fallegast í sólsetrinu þegar appelsínugulir geislar sólarinnar endurvörpuðust af hofinu og það hreinlega glóði eins og það logaði eldur í því...
New York: Ehm... ég þarf sennilega ekki að segja neitt mikið um þennan stað. Nema kannski að ég hef gist í New York, rétt eins og ég svaf á fyrsta staðnum á listanum, hinu gyllta hofi Amritsar.
Taj Mahal: Nei, ég gisti ekki í Taj Mahal, enda má það ekki. Ég set sjaldan byggingar ofarlega á lista hjá mér yfir það sem mér hefur fundist skemmtilegast að sjá um ævina. Oftast finnst mér stórskorin náttúrua vera verðugri. Hins vegar eru einhverjir töfrar umvafnir Taj Mahal. Ég varði undursamlegum eftirmiðdögum á tröppum og syllum hofsins og horfði yfir Yamunu og spjallaði við Indverja um heima og geima. Það eru ótrúlegir töfrar yfir staðnum, seiðmagnað andrúmsloft. Að labba inn um hliðið og inn í garð þess er eins og að labba inn í aðra veröld. Pínu eins og að sjá málverk á vegg og að vera svo allt í einu kominn inn í málverkið.
Yosemite National Park. [1] [2] Gisti þar líka.
Paris. Ég heimsótti Herdísi vinkonu til Parísar þegar ég var au pair í Køben. Það var sko algerlega á skóreim, það ferðalag, en ég náði að sjá alveg ótrúlega margt og skemmta mér konunglega með Herbie. Ég gisti hjá Sillu sem var með okkur í MR?
Himalayas - Nepal: Ég labbaði aðeins í rótum Annapurna, þegar ég var í Nepal. Ég fór ekki langt eða neitt, en náði samt að upplifa fegurðina og háfjallaloftið. Yndislegt, góð gisting.
San Fransisco. Ég held að San Fran sé hinn staðurinn í BNA sem ég væri til í að búa á. Ýkt krúttleg borg. Mætti kannski vera minni þoka. Fínerís gisting alveg.
Iceland: Fæddist þar og yfirgaf ekki staðinn fyrr en á nítjánda vetri. Ég er kannski ekki alveg hlutlaus, en það eru ekki margir staðir sem ná að komast með tærnar þar sem Iceland hefur hælana í náttúrufegurð. Það væri þá kannski Yosemite. Að minnsta kosti er himininn þar jafnblár og á Fróni. Ég hef oft gist þar, á Æsland sko.
Ég verð nú bara að segja að mér finnst að Kaupmannahöfn hefði alveg mátt vera á listanum. Það er líka spurning hvort maður drepist ekki áður en maður kemur á alla þessa staði. Maður þarf líka að passa að fara síðast af öllu til Kambódíu, þannig að ef maður er drepinn þar þá sé maður samt búinn að klára listann....
Jeg må da sige at jeg er da bare helt forvirret i øjeblikket.... Ég byrjaði daginn á því að tala íslensku við Mörð og svo íslensku við Krissa bróður hans Einars, sem er hjá okkur núna með kærustunni sinni. Svo hringdi pabbi og ég talaði smá íslensku við hann og talaði ég dönsku við Susanne og fór í vinnnuna og talaði ensku þar. Þegar Krissi og Susanne komu aftur var það meiri danska og íslenska, enska svo aftur við Melissu.... Á veitingastaðnum áðan gat ég barasta varla pantað af því að ég vissi ekki hvað ég átti að segja...
Það hjálpaði heldur ekki að í gær stóð ég sjálfa mig nokkrum sinnum að því að vera í hrókasamræðum við vini mína og hugsa virkilega "hvaða tungumál erum við að tala", ég þurfti virkilega að hugsa áður en ég vissi hvort að ég væri að tala ensku eða íslensku, orðin bara ullu út úr mér, og það var ÁÐUR en að Krissi og Susanne komu í bæinn.
Púff.. það góða er að ég er búin að æfa dönskuna slatta. Það er ekki laust við að ég sé með pínu hjemveh..
