Ég fór með Adelene í dag á fyrirlestur Dalai Lamans í Central Park, en hann (sko Dalai Lamann), er búinn að vera hér í New York í um vikustund.

Það var mjög margmennt í garðinum, en það var frekar næs að sitja og sleikja sólina ásamt hundrað þúsund örðum New Yorkerum og hlusta á ræðu um frið, kærleika og samkennd.

Hann er líka bara svo mikið krútt, alltaf að grínast og svona, þannig að hann nær mjög vel til fólks.

Það var líka mjög gaman að skoða annað fólk sem var á staðnum (people watching er eiginlega það skemmtilegasta sem hægt er að gera í þessarri borg). Það var mjög mikið af fólki sem var svona frekar hippalega klætt, hafði dregið út indverska dressið sitt og sett upp bhindi, ég held að ég hafi ekki séð jafnmikið af mussuklæddu fólki samkomnu síðan ég var á Indlandi. Svo var líka svo gaman að sjá tíbetönsku munkana út um allt, skælbrosandi að vanda í rauðu og appelsínugulu kuflunum sínum.

Það kom mér líka á óvart hvað það er mikið af Tíbetönum í borginni, en ég varð fyrst vör við það í gær á götufestivalinu sem var hér úti á Broadway, því að tíbetönsku konurnar sem voru á ferli voru allar klæddar í svokallaðan chuba, sem er þjóðbúningurinn þeirra, en það eru afskaplega fallegir, einfaldir, síðir ermalausir kjólar með röndóttir svuntu við.

Ég fór svo á labbið seinnipartinn, það er svo fínt að verja sunnudagseftirmiðdögum á labbinu að undirbúa sig fyrir vikuna. Ég felldi líka DNA með ísóprópanóli, en það er einmitt það sem Dalai Lamann er að gera á myndinni hér. Ég verð að segja að það að sjá þessa mynd fyllti mig samkennd með Lamanum.