Síðan Már skrifaði lífsstílsfærsluna sína um daginn hef ég verið að hugsa málin. Svo var Svavar líka með svo skemmtilega pælingu í morgun (Kann ekki að linka beint á síðuna hans, en þetta er pælingin um að fólk eigi nú bara að gera það í lífinu sem það langar í alvörunni til að gera).

Ég er eiginlega á því að eitt af því sem mér finnst skemmtilegast við að búa hér í New York sé hinn mínímalíski lífsstíll sem því fylgir, eða kannski blöndunni af því að vera stúdent og búa á Manhattan. Mér finnst það alveg frábært að búa á stað sem gerir best er að eiga sem minnst. Við leigjum litla og ótrúlega krúttlega íbúð hér, langt undir kostnaðarverði. Það er kannski ekki auðvelt að borga leiguna hér ein en fyrir tvo er það mjög þægilegt. Þannig að við sleppum alveg við það að pæla í einhverjum íbúðarkaupum, sparnaðurinn sem af því hlytist myndi falla alveg í skuggann á því að við myndum sennilega ekki búa á næstum því eins góðum stað og þar að auki er svo þægilegt að eiga ekki húsnæðið sem maður býr í. Húsvörðurinn kemur bara og fixar það sem þarf, manni alveg að kostnaðarlausu!
Þar að auki þarf maður ekki að eiga bíl ef maður býr hér. Mér finnst það líka alveg gasalegur lúxus. Að hoppa bara á hjólið eða taka subway hvert sem ferðinni er heitið. Engar bílaviðgerðir, engin leit að bílastæði, engin tryggingagjöld. Ahhhh... næs.
Og svo náttúrulega ef maður býr í svona lítilli íbúð er maður ekkert að sanka eins miklu af óþarfa dóti að sér eins og annars. Það er kannski bara blessun að það fylgi aldrei geymsla með íbúðum hér!
Í staðinn fer peningurinn kannski frekar í að panta mat eða fara út að borða með vinum og svona. Gera eitthvað í staðinn fyrir að eignast hluti.

Ég fæ þvílíkt kikk út úr svona nægjusemi. Í staðinn fyrir að vera heima á Íslandi að vinna í 9-5 vinnu við einhverja tölvu, eða vinna við einhverja svona "technician" vinnu eins og ég var að gera í ÍE, sem myndi náttúrulega gefa mun meira í aðra hönd, þá er ég núna að gera það sem mig hefur alltaf langað til þess að gera. Vinna sem vísindamaður. Gera tilraunir. Ohh... það er æðislegt. Að hugsa upp tilraun og framkvæma hana svo. Setja fram tilgátu og prófa hana. Fyrir mér er það mun meira virði en peningar eða dauðir hlutir.

Jæja, er að fara að hjóla í vinnuna í 20 stiga hita og sól.. nææææsss! Hef ekki mikið að segja, var á labbinu í 12 tíma í gær. Við föttuðum seint um daginn að ein músanna var veik, þannig að við þurftum að kryfja hana og tékka á því hvort að miltað væri stækkað og svona.

Mér tókst að ganga fram af stelpunni sem ég er að vinna með. Við vorum að skoða innyflin í músinni og við þurftum að finna á henni eistun, því að við höfðum fundið skrítinn vöxt neðarlega í kviðholinu á henni og vorum ekki vissar um hvort að þetta væri æxli eða óniðurgengið eista. Ég sagði henni að ég hefði ekki hugmynd um hvernig músareistu litu út, einu eistun sem ég hefði séð væru soðin lambaeistu sem að fólk í mínu landi legði sér til munns. Henni bauð svo við að hún gat ekki einu sinni horft framan í mig. Hún veit ekki af hverju hún er að missa. Súrsaðir hrútspungar, namm!