Nammi, namm. þessi þriðjudagur var í boði Íslendings. Nánar tiltekið í boði Marðar sonar Finnboga sonar Finnboga sonar Finnboga. Hann sendi mér harðfisk og sælgæti sem ég og fékk í gær. Ég er með harðfisk á milli tannanna og finnst það bara ansi gott mál.

Kanarnir voru mjög hógværir í harðfisksátinu, það var helst að Miss Maddie léti þar til sín taka, en ég var svo nísk að ég týmdi ekki miklu af þurrkaðri og barðri ýsu ofaní hana.

Mikið eru Íslendingar skrítnir. Við borðum mat sem flestum öðrum býður við. Harðfiskur, blóðmör og lifrarpylsa. Og lakkrís. Ég held að lakkrísát sé mjög skandinavískt fyrirbrigði, en hér fussar fólk og sveijar við honum. Til dæmis er ekki hægt að fá fjólublátt Extra tyggjó með lakkrísbragði hér í Ameríku, frammleitt af sjálfri Wrigley's fabrikkunni! Það er held ég sérstaklega framleitt fyrir skandinavískan markað.

Mikið er gott að vera Íslendingur og finna harðfisk í pakkanum sínum.