Nú er ég loksins komin með endanlega ástæðu til þess að segja upp sjónvarpskaplinum, þvílíkur er hræðsluáróðurinn í sjónvarpinu. Sérstaklega er miklum beint að New York búum, því að það á að vera svo mikil hætta á hryðjuverkum hér. En reyndar ekki bara í sjónvarpinu. Löggur og hermenn eru hér með vélbyssur út um allt. Mér er nú bara spurn. Eru þessar rassgatans vélbyssur til nokkurs annars en að hræða hinn almenna borgara? Hvað ætla þessir verslings stráksgrey að gera við vélbyssurnar sínar ef þeir ætla að fyrirbyggja með þeim hryðjuverk? Ætla þeir að skjóta miltisbrandsgerla í sundur? Ætla þeir að koma í veg fyrir að sjálfsmorðssprengja springi með því að skjóta hana? Ætla þeir kannski bara að drita niður öllum sem standa á neðanjarðarlestarbrautarpallinum? Ég meina, ef þú ætlaðir bara að miða og skjóta einhvern ákveðinn hlut, myndirðu þá nota vélbyssu?

Og annað sem fer geðveikt í taugarnar á mér er þetta stagl um að við séum á "orange alert". For christ's sake! Það byrjuðu allir að staglast á því um miðjan janúar og hafa gert það síðan, en fatta ekki að það er algerlega merkingarlaust hjal, ætlað til þess að hræða fólk. New York er búin að vera á appelsínugulu hættunni frá því þann ellefta september 2001. Af hverju fór það allt í einu bara að skipta máli þegar það þurfti að æsa fólk upp í stríð?

Og svo er fylkisstjórinn hann Pataki alltaf í sjónvarpinu að tala um að það sé í raun engin ákveðin hætta í gangi og þar af leiðandi sé hættan ekki orðin rauð og þess vegna geti fólk bara verið rólegt "en á varðbergi". Hvað þýðir það má ég spyrja?

Svo er endalaust hjal um það tilfinningalega álag sem fólk verður fyrir vegna stríðsins. Ég verð nú bara að segja það að ef það er eitthvað sem veldur fólki streitu og andlegu álagi, þá er það allt þetta blaður um hvað stríðið taki nú á tilfinningalega. Og það olli mér tilfinningastreitu í gærkvöld í þennan hálftíma sem ég gerðist sek um að horfa á stríð í beinni, hversu fréttamennirnir töluðu um þetta allt eins og einhvern tölvuleik. Brjálaðar sprengingar yfir Bagdad. Úúúú.... eins og þetta væru bara flugeldar og enginn hefði meiðst eða neitt. Og svo voru allir hissa yfir því að þegar það birti fór fólk bara og keyrði bílana sína úti á götu eins og ekkert væri. Það er eins og Kanarnir væru móðgaðir yfir því að Íraka vantaði næga lotningu fyrir frelsisins herrum til þess að vera bara heima og bíða eftir því að Amríka kláraði að bjarga þeim.

Og svo var eitthvað bull í morgunsjónvarpinu í morgun um það hvernig ætti að ræða um stríðið við börnin sín. Það var sálfræðingur sem gaf fólki það ráð að láta bara börnin sín horfa á barnarásirnar í sjónvarpinu af því að það yrði stríðsumfjöllun við hæfi barna á þeim rásum!!!! Andskotinn hafi það! Er ekki einu sinni hægt að horfa á teiknimyndir í friði hérna fyrir stríðsáróðri?

Það er miklu fargi af mér létt! Ég er búin að gera amerísku skattskýrslurnar mínar. Júhú. Og nú get ég gert þær næstu ár án þess að þurfa nokkra hjálp af því að ég er búin að læra að gera fylkisskýrsluna, en í fyrra lærði ég að gera alríkisskýrsluna. Ég er að hugsa um að eignast aldrei neitt á ævinni, því að þá verður alltaf svona auðvelt að gera skattskýrslur eins og það hefur verið fyrir mig á minni stuttu ævi. Hvernig væri það nú bara? Þá væri ég ekki heldur að auka þrýsting á virkjanaframkvæmdir og áversruglumbull!!! Jarðneskar eigur íþyngja manni bara, sérstaklega á skattskýrslum.