Það er búið að vera óvenju mikill snjór hér í borginni í vetur. Snjórinn stoppar þó aldrei lengi við, hann er venjulega allur horfinn á einum til tveimur dögum. Það er líka svo æðislegt hér þegar snjóar, því að það er alltaf svona "jólasnjór". Ég útskýrði fyrir vinkonum mínum að þetta gæti með engu móti flokkast sem "snow storm" eða bylur í mínum heimi og á íslensku væri til orð fyrir svona snjókomu eins og ég upplifi hér. Orðið er logndrífa. Orðið kallar fram í huga mér svona veður eins og var hér í dag. Það snjóaði í allan dag, en það blakti varla hár á höfði og trén voru svo falleg af því að greinarnar voru þaktar af snjó strax í morgun.
Samt sem áður kvörtuðu vinnufélagarnir sáran: "It's pretty nasty outside today isn't it?" og fleira í þeim dúr. Nasty! Hahahah... let them see nasty!
Æji, svona líka bara dæmi sem kom mér alveg svakalega á óvart: Þegar fólk vill ekki fara út af því að það er hrætt um að skemma skóna sína í krapanum.
En auðvitað er ég alveg jafnmikill aumingi, því að ég á ekki eins auðvelt með að þola hitann á sumrin eins og þær.
Ahh... ég er ekkert smá þægilega þreytt núna. Ég fór nefnilega og hljóp í tuttugu mínútur á hlaupabrautinni inni í gymmi. Mér hefur alltaf þótt brautin frekar leiðinleg, en í kvöld fékk ég svaka blast út úr hlaupunum. Sennilega af því að ég hef ekkert hlaupið svo lengi. Úff, en ég er líka orðin svo stirð miðað við hvernig ég var í sumar. Ég hélt einhvern veginn að allt þetta jóga myndi halda mér við, en neibbss...
Á morgun byrja ég svo í alvöru jógatímum í gymminu. Ég er frekar spennt =)
Annars verður mikið að gera á öllum vígstöðvum þessa viku. Lora á afmæli á morgun og við ætlum að koma henni á óvart með því að baka handa henni köku og elda kvöldmat, en við hittumst hvort sem er alltaf heima hjá henni á þriðjudagskvöldum. Hún lætur okkur hafa lykil, af því að hún er alltaf á kóræfingu til átta. Það sem hún veit ekki er að við ætlum að mæta extra snemma á morgun. Ekki kjafta frá!
Á miðvikudaginn verður svo West Wing kvöld hjá Josh og Melissu að vanda, og á fimmtudaginn er bjórkvöld hjá Íslendingunum. Á föstudaginn ætlum við stelpurnar svo að halda Anti-Valentines-Day saman og ætlum að fara út að borða. Engin okkar er sko svona týpa sem fílar valentínusardæmið, en það verður frekar fyndið að fara út að borða þá saman í stelpuhóp...
Um helgina stefni ég svo á að fara í bíó með Binnu, en ég er ekki viss um að hún viti af því enn....
Lora hringdi í mig fyrr í kvöld akkúrat þegar ég var að drepast úr leiðindum á fimmtu vísindagreininni um nákvæmlega sama efnið... Ekki það að þetta sé eitthvað leiðinlegt sem ég er að lesa um, en málið er að það voru fimm rannsóknarhópar sem fundu prótínið mitt á sama tíma hér fyrir tíu árum síðan, og ég ákvað að lesa allar greinarnar. Og þær eru allar næstumþví eins!
En allavegana; Lora. Hún hringdi í mig og sagði mér að Adelene væri í þann mund að gera pastasósu heima hjá sér, og bauð mér í mat. Það er eiginlega orðinn fastur liður eins og venjulega að ég fari þangað á sunnudagskvöldum og borði (fyrir utan það að við borðum saman fjögur kvöld vikunnar að jafnaði).
Þannig að ég er búin að sitja og spjalla við stelpurnar í allt kvöld. Það klikkar ekki.
Lora er alveg sannfærð um að Mörður og kærastinn hennar, Andreas, séu andlegir tvífarar, því að þeir hafa víst svo svipuð áhugamál og eiga báðir hrúgur af gömlum götóttum stuttermabolum. Ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort að það að fíla fótbolta, finnast gaman að sitja einhvers staðar með vinum sínum og þegja og að eiga götótta stuttermaboli sé ekki einfaldlega skilgreiningin á því hvað í því felst að vera karlmaður. Við sjáum nú til. Andreas er víst farið að hlakka svakalega til að hitta Mörð, en Andreas sjálfur er væntanlegur til borgarinnar í vor...