Jæja... þá er Mörður farinn. Skrýtið, ég er búin að vita það lengi að hann færi, en einhvern veginn trúði ég því aldrei að úr því yrði.

Undanfarnir tveir dagar voru kærkomnir eftir hina brjáluðu vinnutörn sem ég tók þegar allir aðrir voru í jólafríi. Við fórum á mjög skemmtilega sýningu á mánudaginn á The American Museum of Natural History. Sýningin fjallaði um Albert Einstein og lífshlaup hans. Það var mjög gaman að sjá frumrit hans af greininni sem hann skrifaði árið 1905 um "the photoelectric effect", en einhvern veginn vissi ég aldrei að hann væri höfundur þeirrar kenningar og að það hafi verið hún sem hann fékk Nóbelinn fyrir en ekki afstæðiskenninginn, sem hann er þekktastur fyrir. Það var líka gaman að sjá sjálft nóbelsverðlaunaskjalið hans. Það var líka mjög krúttlegt að við útganginn voru sýnd nokkur bréf sem hann fékk send frá börnum, en hann fékk víst mjög mörg þannig bréf. Eitt þeirra var eitthvað á þessa leið: "Dear Albert Einstein, what is behind the sky? I asked my mom and she told me you probably knew....." Það fyndnasta var hins vegar: "Dear Mr. Einstein, I saw you on TV yesterday, and I am writing you to tell you that your hair doesn't look very nice, so I think you should get a haircut..." Talandi um barnslega einlægni!

Í gær vorum við svo mest heima að slappa af og pakka fyrir Mörð. Fengum okkur afganskt teikát og rauðvín með. Við sátum langt fram á nótt og spjölluðum og hvorugt okkar vildi fara að sofa, því að við vissum að þegar við vöknuðum væri "dagurinn" runninn upp.

Ég horfði sumsagt á eftir Merði inn í Greyhound rútu í hádeginu. Hann verður mættur á svæðið í Keflavík um klukkan sex að íslenskum tíma á morgun.

Sem betur fer á ég góða vini hér, sem eru búnir að lofa að hafa ofan af fyrir mér. Lora hringdi í mig áðan og bauð mér að koma og horfa á vídejó með sér í kvöld og svo ætlum við að gera eitthvað skemmtilegt á föstudaginn, ég, Melissa og Lora. Þannig að í bili er allavega passað upp á að mér leiðist ekki.