Jess, jess, jess.... Labbfundurinn minn gekk eins og í sögu. Það má segja að langir vinnudagar undanfarinna tveggja vikna hafi skilað sér í dag. Ég var aftur orðin eins og ég á mér, var afslöppuð og sagði frá af innlifun og hafði virkilega gaman af því að kynna niðurstöðurnar mínar fyrir labbfélögunum. Ég fékk líka endalaus komment, krítík og ábendingar, þannig að málið er bara að bretta upp ermarnar og halda áfram á sama krafti og undanfarið. Kannski ekki fjórtán tíma á dag eins og yfir jólin, en samt kannski bara slatta ;)

Það er líka einhvern veginn eins og núna, þegar ég er búin að halda fyrsta "alvöru" labbfundinn minn, finnist mér ég loksins vera orðin hluti af labbinu.

Er fyrirlesturinn tilbúinn. Þá er bara að drífa sig í rúmið og reyna að sofna. Ég þarf nefnilega að vakna snemma og kaupa morgunkaffi handa öllu liðinu áður en ég mæti á labbið.

Endilega huxið hlýlega til mín svona milli þrjú og fimm að íslenskum tíma ;)
Tuttugu og fimm glærur.. Ætti það ekki að duga í einn og hálfan tíma?