Oh.. næs. Mörður vakti mig áðan með því að færa mér kaffibolla í rúmið. Hann vissi að ég þyrfti á því að halda fyrir langan vinnudag framundan.

Í gær langaði mig mest að henda bara öllu draslinu mínu og bara hætta þessu öllu. Svona er þetta, það eru endalaus ljón í veginum í þessum rannsóknabransa og þegar maður situr inn í dimmu smjásjárherbergi á miðnætti á laugardagskvöldi eftir þrettán tíma vinnudag, er dómgreindin kannski ekki alveg fullkomin!

En áfram með smjérið. Ef ég verð dugleg í dag og á morgun get ég tekið mér frí á gamlársdag og nýársdag og líka eitthvað um næstu helgi áður en Mörður fer til Íslands. Eigum við ekki að segja að það haldi mér gangandi frekar en vonin um glæstar rannsóknarniðurstöður!