Þetta er nú orðið aðeins einum of. Nú bara verð ég einhvern tíman að fara að fá frí. Það stefnir allt í laugardagskvöld þar sem ég sit ein heima og uppfæri heimasíður. Það þarf að vera búið á mánudaginn, en ég er að fara á ráðstefnu í tvo daga, á morgun og mánudaginn, þannig að eini tíminn sem ég hef til þess er í kvöld.

Mörður er farinn á barinn með Einari og ég er að elda mér fiskinn sem við ætluðum að borða saman í kvöld. Það er svona þegar maður er aldrei heima, þá er aldrei gert ráð fyrir manni í neinum plönum...

Veðrið hérna er svo gott þessa dagana að það er hrein unun! Það er búið að vera alveg passlega heitt, svona tuttugu og fimm til þrjátíu, og mikið minni raki en venjulega. Ég er því búin að borða hádegismat útivið undanfarið til þess að njóta veðursins.

Dagurinn í dag er búinn að vera nokkuð fínn. Mætti á labbið í morgun til að setja mótefni á Westernið mitt og fór svo í sund. Ég er orðin svo mikil sundpæja. Ég syndi þúsund metra skrið án þess að stoppa, og svo er ég farin að synda eina og eina ferð með því að anda bara í þriðja hverju taki, svona til þess að fá snúning í báðar áttir. Ef ég hefði reynt þetta fyrir mánuði síðan hefði ég drukknað. Ég er hins vegar svo löt að ég nenni aldrei að synda nema þúsund metra í einu, en það tekur mig akkúrat hálftíma og þá er sálartetrið farið að skjálfa af leiðindum. Ég hlakka ekkert smá til að fá að fara að hlaupa aftur, hvenær sem það nú verður...