Jæja, þetta gekk bara ekki áðan, ég var orðin svo súr og fúl á því að hanga hér inni og anda að mér ryki og skít, að ég dreif mig bara í gymmið og á þrekhjólið. Fjörutíu mínútur á því og skapið var komið í betra lag, og ég er ekki jafnfúl yfir óhreinindunum lengur. Svo er málið bara að þvo þvott á fullu í kvöld á meðan ég les...

Ojjjjbarasta. Ég er búin að vera svo lítið heima undanfarið og nær ekkert í dagsbirtu að ég hef ekki séð allan skítinn sem er búinn að safnast upp hér síðan ég meiddi mig í bakinu í júní. Já, í júní. Jamm, ég veit, ég er ómöguleg og ógeðsleg, en skúringar hafa bara ekki verið efst á listanum hjá mér síðan þá, enda hefur ekki verið skúrað hér eða þurrkað af síðan þá. Mörður fékk loksins ógeð í síðustu viku og þreif baðherbergið en það hafði ekki verið gert í tvo mánuði. Hann hefur aldrei gert það óumbeðinn áður, og hann er með mikið, mikið, mikið hærri skítastuðul en ég, þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur hvað það var orðið skítugt!

En núna klæjar mig í fingurna að þrífa, en ég má það ekki út af bakinu á mér og svo á ég að vera að lesa. Ég sé að það borgar sig næstu vikurnar að lesa á labbinu, þangað til ég verð orðin þrifafær.