Það er svo skrýtið hérna í hverfinu að á sunnudagseftirmiðdögum er dæjet kók ófáanlegt í búðum. Það er alltaf bara eftir koffínlaust dæjetkók og svo dæjetkók með sítrónubragði. í dag fór ég í kókleiðangur og ákvað að gefast bara upp og fá mér svona lemmon-kók, gefa því sjéns svona einu sinni, en ég hef aldrei áður smakkað það.

Það er nokkuð ljóst að þetta er ekki aðeins í fyrsta skipti sem ég fæ mér þennan drykk, heldur líka það síðasta. Mér líður eins og ég sé að drekka uppþvottalög, eða Ajax með sítrónuilm, þvílíkur er viðbjóðurinn....

Tjæjjjahhhh... Þá er kominn sunnudagseftirmiðdagur. Helgin er reyndar löng hér í Ameríku, því að á morgun er Labor Day, og því flestir sem ekki vinna í verslunum í fríi. Ég er því komin heim með greinabunkann minn og ætla að nýta það sem eftir lifir helgar til lesturs og í að skipuleggja niðurstöðurnar sem ég hef fengið úr tilraunum síðustu vikna.

Grey Mörður varð fyrir því óláni í fyrradag að brjóta gleraugun sín, þannig að hann er niðri í bæ að leita að nýjum gleraugum. Ekki það skemmtilegasta í rigningunni. Sem betur fer átti hann eitthvað eftir af daglinsunum sem hann keypti um árið, því annars væri hann alveg blindur kallinn, hann sér svo illa. Oh.. ég er svo fegin að þurfa ekki að nota gleraugu, og vona að ég þurfi þess ekki næstu áratugina.

Við fórum í mat til Binnu í gær, því hún átti afmæli. Siggi kom líka, og við sátum fjögur og spjölluðum fram á nótt yfir bjór og rauðvíni. Það var þrælgaman. Íbúðin hennar Binnu er ekkert smá stór, en hún deilir fimm herbergjum með einni annarri manneskju. Þær eru því báðar með svefnherbergi og skrifstofu fyrir sig takk.

Jæja, þetta gengur ekki lengur, nú þarf ég að byrja að lesa!