Á síðunni hennar Árdísar er komin útskýring á því hver Hr. Nasa er.

Í gærkvöldi fórum við Mörður í heimboð til foreldra hans Joss, nágranna okkar og skvasspilara. Tilefnið var hið svokallaða "passover", sem er páskahátíð gyðinga, en faðir hans Joss er gyðingur. Við vissum auðvitað ekkert um hvað málið snérist, þar sem við erum ekki mjög vel að okkur í gyðinglegum siðum og hefðum.
Það eina sem við vissum er að það yrði lambakjöt í matinn og að það væri skylda að drekka að minnsta kosti fjögur vínglös.

Eins og áður sagði, er passover páskahátíð gyðinga og hún er haldin hátíðleg til þess að minnast brottfarar þeirra frá Egyptalandi. Máltíð þessi sem við tókum þátt í er kölluð Seder, og er einskonar helgiathöfn helguð lausnar gyðinga úr ánauð og kúgun Egypta. Sérhver fjölskylda hefur sín eigin tilbrigði og hefðir við þessa athöfn, og má segja að hefðir Wolff fjölskyldunnar einkennist mjög af bakgrunni foreldranna sem voru í háskóla á hippatímabilinu.

Við settumst til borðs um fimmleytið, um 15 manns voru í boðinu og á diski hvers og eins var bók sem kallast Haggadah og söngvahefti með hippasöngvum eftir menn eins og Dylan og fleiri... Faðir Joss hóf máltíðina með því að segja frá bakgrunni hennar og lýsa því yfir að fyrir honum væri þetta ekki trúarleg athöfn í beinum skilningi þess orðs heldur einskonar bæn um frið í heiminum. Síðan tóku allir upp sína Haggadah og við skiptumst á að lesa upphátt upp úr bókinni og inn á milli var texti sem allir lásu saman. Þetta var örlítið ruglingslegt því að maður byrjar að lesa þá bók aftast og flettir "afturábak" og svo var hluti af textanum á hebresku, ýmist með latnesku letri eða á "hebresku" letri (sem ég man ekki hvað heitir). Á hinum og þessum stöðum í textanum tók Melissa konan hans Joss upp gítarinn og við sungum hippasöngvana úr bókinni.

Það eru líka ákveðnir helgisiðir í kringum matinn. Til dæmis má bara borða óhefað brauð, einskonar flatbrauð, með matnum, því þegar Ísraelar flúðu úr ánauðinni höfðu þeir ekki tíma til þess að leyfa brauðdeiginu að hefast, heldur bökuðu það óhefað. Aðeins má borða rótarjurtir með lambakjötinu, og þá helst rótarjurtir með bitru bragði eins og piparrót. Þannig var fyrsta brauðið látið ganga milli manna og allir fengu bita og borðuðu piparrót með. Hið bitra bragð piparrótarinnar er táknrænt fyrir ánauð Ísraela og kúgun og einnig er það táknrænt fyrir alla þá ánauð og kúgun sem fólk má þola í heiminum í dag.
Þegar kom að því að borða kartöflurnar, var það ekki svo einfalt, því að þær eiga að vera í bitum í saltvatni, og menn eiga að keppast, hver með sínum gaffli, um að vera fyrstur sessunautanna að ná kartöflu upp úr saltvatninu. Í sumum skálanna varð af því kartöflumús.... Einnig þurftum við að berja sessunaut okkar með vorlauk nokkrum sinnum á meðan ákveðið vers var sungið, og svo þurftum við að skvetta víndropa með litlaputta á diskinn okkar fyrir hverja af plágunum tíu. Það var ekki fyrr en allt þetta var afstaðið, um fjórum tímum eftir upphaf máltíðarinnar að farið var að framreiða aðalréttin.
Það er ekki hægt að segja annað en að Mörður hafi unnið hug og hjörtu gestgjafanna fyrir snilldarskurð á lambakjötinu. Ég sagði þeim að hann hefði unnið hjá kjötiðnaðarfyrirtæki á Íslandi, en ég hafi nú haldið að hann hefði bara verið sendill!

Á borðinu er líka svokallaður Seder diskur, sem á eiga að vera ákveðnir hlutir eins og bein úr lambi, piparrót, egg og fleira sem ég man ekki. Allison, systir Joss kom með nýja hefð inn í athöfnina, þar sem hún setti appelsínu á Seder diskinn og sagði þá sögu að það væri helgur staður gyðinga í Jerúsalem sem konur hefðu ekki aðgang að, aðeins karlar. Þegar bandarísk kona nokkur ætlaði þangað inn þá hafi Rabbíi staðarins sagt við hana að konur væru jafnviðeigandi þar inni eins og appelsína á Seder diskinum. Síðan þá hefur sú hefð að setja appelsínu á Seder diskinn breiðst út eins og eldur í sinu á meðal gyðingakvenna og sumar hafa meira að segja gengið svo langt að senda Rabbíum sínum kassa fulla af appelsínum á passover.

Það var eitthvað um pólitískar umræður á meðan við biðum eftir aðalréttinum, og það var nokkuð ljóst að veislugestir voru ekki fanatískir gyðingar, og höfðu áhyggjur af þeim atburðum sem eiga sér stað í heiminum í dag. Það er líka alveg dæmigerð afstaða fyrir vel menntað fólk hér, þenkjandi fólk.
Á milli aðalréttar og eftirréttar var sungið meira og drukkið meira af rauðvíni, og það var ekki fyrr en undir miðnætti að máltíðinni lauk og við vorum keyrð út á rútustöð eftir eina eftirminnilegustu máltíð sem við höfðum átt.

Ég er loksins búin að laga myndaalbúmið okkar frá því að Bravenet hrundi. Þannig að nú er kominn hlekkur efst í hlekkjalistann okkar hér til vinstri, sem vísar á myndirnar.
Hvað finnst ykkur um breytingarnar sem ég gerði á lúkkinu á síðunni? Betra eða verra. Ég held að það sé auðveldara að lesa textann eftir að ég mjókkaði textadálkinn og stækkaði letrið oggupons. Allar uppástungur eru vel þegnar.

Ég var ofboðslega stolt af sjálfri mér að vakna klukkan níu í morgun, kveikti á tölvunni og hellti kornflexi í disk. Þegar ég leit aftur á tölvuna sá ég mér til mikillar skelfingar, að tölvan hafði ekki startað sér alveg upp, heldur voru greinilega einhver villuboð á skjánum. Ég fór og athugaði málið, þá var það nú ekki alvarlegara en svo að tölvan var að láta mig vita að hún ætlaði að skipta yfir í sumartímann og sagði mér að klukkan væri orðin tíu...