Úff, nú er Mörður á leiðinni heim í lestinni. Hann hringdi fyrir einum og hálfum tíma síðan og sagðist ætla að taka lest sem færi eftir hálftíma. Ég var auðvitað ekkert smá ánægð og hlakkaði til þess að sjá elskuna mína fljótlega, en mundi svo að ef hann næði næstu lest, þá yrði hann kominn heim eftir tvo klukkutíma. Og mér sem finnst leiðinlegt í subway í þessar 10 mínútur hvora leið!
Þegar ég var á Indlandi sagði mér einhver að orðið lest á hindi væri mörður. Þetta eru kannski bara örlögin að taka í taumana!

Jæja... ég ætti kannski að fara að skríða í vinnuna. Við fórum svo seint að sofa að ég gersamlega var ekki að meika það að fara að æfa í morgun.

Við fórum nefnilega í matarboð til Sollu og Svans í gær, en þau búa á "uptown" kampusnum, því Solla er að vinna doktorsverkefni þar. Það var ekkert smá næs, við fengum rosalega góðan mat og hlustuðum á íslenska tónlist og spjölluðum frameftir kvöldi. Við þáðum mörg góð ráð frá þeim um lífið í New York, því þau hafa búið hér í fimm ár og hafa af mikilli reynslu að miðla.

Ég þarf hins vegar að vera dugleg að vinna í dag, þannig að ég komist niður í bæ í kvöld. Ég þarf að redda svolitlu fyrir morgundaginn.