Ó.. ég má til með að segja ykkur að ég skráði mig á póstlista hjá Félaginu Ísland-Palestína í gær... Ég hef reyndar ekki fengið neinn póst frá þeim enn, en eftir þessa stuttu dvöl mína hér í BNA og er ég orðin dauðþreytt á fréttaflutningi fjölmiðla hér.
Ég var á móti hernaði Ísraela fyrir og er alltaf að verða meira og meira á móti Ísrael (sem hernaðarríki, það ber ekki að taka þessu þannig að ég þoli ekki Ísraela sem persónur, taki það til sín sem eiga). Fréttirnar frá Ísrael og Palestínu eru líka svo hlutdrægar hérna. Maður heyrir ekkert af voðaverkum Ísraelsmanna, en endalaust af sjálfsmorðárásum Palestínumanna. Ég er þó ekki fylgjandi sjálfsmorðsárásum, en mér finnst Ariel Sharon heldur ekki sniðugur karl.
Svo er ég líka í skóla þar sem gyðingar eru mjög áberandi, og það er endalaus Ísraelsáróður í gangi á "campusnum" hérna. Þannig að mér finnst ég verða að fá smá mótvægi við þessum áróðri sem ég verð fyrir hér. Það skemmir heldur ekki fyrir að hann Eldar Ástþórsson stendur fyrir þessum póstlista, en hann er einmitt "næstumþví-frændi minn".

Ég hef ekki mikið að segja þessa dagana. Ég er eiginlega bara að drukkna í vinnu. Og þess vegna hangi ég einmitt núna á netinu og slóra og slóra. Ég nenni nefnilega ekki að lesa um þroskunarferli bananaflugna og erfðagreiningar á þeim. Huh.. Kannski líka af því að ég er svo þreytt. Dagurinn var mjög stífur.

Ég byrjaði á því að sofa illa og reif mig svo upp um hálfátta og rauk út í gymmið og hljóp í 45 mínútur. Svo var þroskunarfræðitími klukkan tíu og aldrei þessu vant var tími í hádeginu. Það var umræðutími í siðfræði, en í þetta sinn var umræðuefnið dýrarannsóknir og meðferð tilraunadýra. Það kom mér á óvart hvað ég vissi lítið um reglurnar um dýrarannsóknir. en þær eru mjög strangar og það eru alls konar nefndir sem þurfa að samþykkja allar dýratilraunir. Það er líka regla hér, að maður verður að drepa mýs með því að kæfa þær með koltvísýrlingi, það tekur minnstan tíma og veldur minnstu kvölunum. Ef maður ætlar að nota heilann úr músunum, getur maður ekki notað þá aðferð, því það skemmir heilann. Þá er best að ofkæla mýsnar í ís áður en maður tekur þær af lífi... Mér hefur alltaf fundist þetta frekar ógeðfellt, og venst því seint að framkvæma þessa hluti, en ég er þó að minnsta kosti ánægð að það sé nokkuð staðfest að þetta séu kvalarminnstu deyðingaraðferðirnar.

Eftir siðfræði fór ég í ónæmisfræði. Ónæmisfræðikennarinn minn þessar vikurnar er algert krútt. Hann er 78 ára prófessor emeritus og hefur bara svo gaman að því að kenna, að hann kennir enn tvær vikur á ári. Hann er Ítali og talar með svo flottum ítölskum hreim, og svo segir hann svo skemmtilega frá, alveg eins og hann sé að segja okkur ævintýri eða eitthvað. Hann minnir mig eiginlega bara mest á Jón Gúmm sem kenndi mér íslensku í þriðja bekk í Menntaskólanum. Kannski líka af því að Pernis er svo skýrmæltur, alveg eins og hann Jón. (Ég ætla að vona að það séu ekki of margar stafsetningavillur hérna hjá mér, svona fyrst að ég er að minnast á hann Jón karlinn.)

Eftir alla þessa tímasókn var kominn tími til þess að taka til höndunum á labbinu, en eftir þriggja tíma vinnu gafst ég hreinlega bara upp og fór heim. Það var alveg ótrúlega fínt að vera komin heim strax um hálfsjö. Ég hafði meira að segja tíma til þess að fara með Merði út í búð að kaupa í matinn og hjálpa honum við eldamennskuna, en það gerist ekki oft.